แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
สุรศักดิ์ จิรวัสตร์มงคล. การพัฒนาประสิทธิผลการใช้พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ของนักหนังสือพิมพ์. ปริญญาเอก(สาขาการจัดการการสื่อสาร). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, .
การพัฒนาประสิทธิผลการใช้พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ของนักหนังสือพิมพ์
The Effectiveness Development in Utilizing the Act of Official Information (B.E. 2540) among Journalists
Name: สุรศักดิ์ จิรวัสตร์มงคล
keyword:
ข่าวสาร พระราชบัญญัติ
Abstract:
การศึกษาวิจัยเรื่อง การพัฒนาประสิทธิผลการใช้พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ของนักหนังสือพิมพ์ การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เพื่อเป็นการกำหนดปัญหา รวมทั้งอุปสรรคที่เกิดขึ้นจากการใช้ พ.ร.บ. ขอมูลข่าวสารฯ รวมทั้งใช้ความพยายามในการศึกษาข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ เพื่อประเมินจุดอ่อน และจุดแข็ง ในขณะที่พยายามเชื่อมโยงความแตกต่างทางทัศนคติในการใช้ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ ดังกล่าวของนักหนังสือพิมพ์ภาคสนาม และบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ฉบับต่างๆ ภายใต้ความพยายามเหล่านี้ เพื่อแสวงหาแนวทางที่จะส่งเสริมให้มีการนำ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ ไปใช้ในทางปฏิบัติให้เกิดประสิทธิผลสูงสุด
ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ในการศึกษาคือ การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลที่ต้องการ ด้วยการแบ่งออกเป็น 2 แนวทาง คือ 1) จากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) นักหนังสือพิมพ์ระดับบรรณาธิการหนังสือพิมพ์จำนวน 8 ฉบับ 2) จากการสัมมนาระดมความคิดเห็นเฉพาะกลุ่ม (Focused Group) จากนักหนังสือพิมพ์ระดับปฏิบัติการภาคสนามในหลายๆ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วยผู้สื่อข่าวสายเศรษฐกิจ สายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สายสังคม และสายการเมือง
ผลการศึกษาวิจัยพบว่า ผู้สื่อข่าวระดับปฏิบัติการภาคสนามส่วนใหญ่ ไม่มีความรู้ หรือมีความเข้าใจถึงความสำคัญของ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ และโดยเฉพาะไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จาก พ.ร.บ. ดังกล่าว ผู้สื่อข่าวภาคสนามเชื่อว่า พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ มีประโยชน์ในแง่ใช้ค้นคว้าหาเอกสารหลักฐาน ประกอบการทำข่าวได้มากขึ้นเท่านั้น นอกจากนี้ ยังพบว่าขั้นตอนการขอข้อมูลข่าวสารที่ใช้ระยะเวลานาน และติดขัดกับระเบียบราชการ ทำให้ผู้สื่อข่าวในกลุ่มนักหนังสือพิมพ์ ไม่สามารถนำเสนอข้อมูลได้ทันกับสถานการณ์ข่าววันต่อวันด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากข่าวหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ รายงานข่าวแบบรายวัน (Current Issue) ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้นักหนังสือพิมพ์ไม่นิยมขอข้อมูลข่าวสาร โดยการใช้บริการสำนักงานข้อมูลข่าวสาร (สขร.; องค์การที่ให้การสนับสนุนการใช้ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสาร) และอุปสรรคสำคัญที่พบคือ ระเบียบราชการ และทัศนคติของข้าราชการ ที่เชื่อว่าการเปิดเผยข้อมูลอาจจะทำให้เกิดปัญหากับงานของตนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ซึ่งดูเสมือนว่า ข้าราชการเหล่านั้น ซ่อนอะไรบางอย่างที่ไม่ต้องการเปิดเผยเอาไว้ ในขณะที่ภาครัฐเอง ก็ไม่มีนโยบายในการสนับสนุนการขอข้อมูล ให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมายรัฐธรรมนูญ
สอดคล้องกับความคิดเห็นของบรรณาธิการข่าว ที่สะท้อนมุมมองว่า ข่าวหนังสือพิมพ์ เป็นข่าวรายวัน (Current Issue) ต้องนำเสนอข่าววันต่อวัน แต่ข้อมูลที่ได้รับจากการใช้ช่องทางผ่าน พ.ร.บ. ดังกล่าว ล่าช้าเสียส่วนใหญ่ ขณะที่ผู้สื่อข่าวภาคสนามส่วนใหญ่เอง จะชินกับการขอข้อมูลด้วยการใช้ความสัมพันธ์กับ แหล่งข่าว ที่สะดวกในการค้นหา และตรงกับสถานการณ์ข่าวประจำวัน ทั้งนี้ ปัญหาที่เรื้อรังเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากผู้บริหารหน่วยงานราชการระดับสูง และกฎระเบียบนโยบาย ที่ไม่ตระหนักในสิทธิได้รู้ (Right to know) ของประชาชน ไม่มีการเผยแพร่ ไม่ประชาสัมพันธ์ให้เป็นที่รู้จัก ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้การร้องขอข้อมูลส่วนใหญ่ประสบกับความล้มเหลว
กล่าวโดยสรุป ถึงแม้ช่องทางการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารของทางราชการ จะดูเหมือนว่ามีข้อจำกัดในการใช้อย่างมากมาย และมักพบกับปัญหา และอุปสรรค ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สังคมก็ยังคงคาดหวังถึงบทบาทของสื่อมวลชน เพื่อให้คงไว้ซึ่งอิสรภาพในการพูดการเขียน ฉะนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ จำเป็นจะต้องได้รับการแก้ไขอย่างทันท่วงที ในขณะที่องค์กรที่เกี่ยวข้องต่างๆ จะต้องรวมกันเป็นองค์กรหนึ่งที่ร่วมกันเป็น หน่วยตรวจสอบ การกระทำที่ผิดศีลธรรม และไม่เหมาะสม เพื่อเอาชนะปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันของภาครัฐ และเพื่อให้การบริหารจัดการภาครัฐเป็นไปด้วยดี การดำเนินนโยบายของรัฐบาลก็จะต้องเป็นไปอย่างโปร่งใส ที่สามารถตรวจสอบได้
โดยองค์กรสื่อมวลชน ในฐานะทำบทบาท หมาเฝ้าบ้าน ในขณะเดียวกัน นักหนังสือพิมพ์ ก็ควรที่จะมีจิตสำนึกในการทำงานมากยิ่งขึ้น โดยการใช้ประโยชน์จาก พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ เพื่อเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ
ในหลายปีที่ผ่านมาของประเทศไทย ได้เกิดความพยายามอย่างมากมายในการที่จะนำ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ ไปใช้ให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ประโยชน์ที่ได้รับจากการใช้ พ.ร.บ. เกิดเห็นเป็นรูปธรรม ถึงกระนั้นก็ตาม การใช้ พ.ร.บ. ดังกล่าว ในระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่ได้มีประสิทธิภาพตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแต่อย่างไร และก็ยังคงไม่ได้ถูกนำไปใช้เพื่อสร้างพลังอำนาจให้แก่นักหนังสือพิมพ์ ในขณะที่มีข้อจำกัดในการใช้อยู่อย่างมากมาย ที่ควรจะได้รับการแก้ไข เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด และในการที่จะแก้ไขข้อจำกัดเหล่านี้ จำเป็นต้องอาศัยความเปลี่ยนแปลงจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ซึ่งถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ท้าทาย ฉะนั้น หน่วยงาน สขร. ควรจะต้องเป็นองค์กรที่ปลอดจากการเมือง ในขณะที่ภาครัฐบาลเอง ก็ควรจัดสรรงบประมาณให้มากขึ้น เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของหน่วยงาน เพื่อให้หน่วยงาน สขร. สามารถนำเทคโนโลยีสมัยใหม่ มาประยุกต์ใช้ในการให้บริการประชาชน เช่น จัดทำเป็นฐานข้อมูล เพื่อให้ง่ายต่อการค้นคว้า หรือให้บริการ มีการร้องขอข้อมูลผ่านทาง อินเทอร์เน็ต ฯลฯ และสิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือ การปรับปรุงระเบียบข้อกฎหมาย ให้มีผลบังคับใช้อย่างจริงจัง และมี บทลงโทษ ที่ชัดเจน
การจัดการอบรม สัมมนา หรือประชาสัมพันธ์ ควรจะจัดให้มีการให้ความรู้เกี่ยวกับ พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ ขณะที่สื่อมวลชนเองควรที่จะต้องทำความเข้าใจ ถึงบทบาทของตนเองที่มีต่อสังคมว่า อะไรคือ หน้าที่ที่ต้องกระทำ เพื่อให้เกิดความรับผิดชอบต่อสังคม
This research is a study of the Effectiveness Development in Utilizing the Act of Official Information (B.E. 2540) among Journalists. It is intended to identify any possible problems and difficulties incurred from exercising the Act among journalists. It also attempts to provide an understanding of other related laws in order to assess its advantages and disadvantages. Moreover, the study aims to investigate whether journalists and newspaper editors have different attitudes that might have an impact on the way they employ the Act while working. Under these efforts, it would give an outline for the development of how to put the Act in practice more effectively.
This research methodology employed in the study is a qualitative approach. The author collects primary data needed in two approaches. Firstly, in-depth Interviews have been conducted with 8 differential newspaper editors. Secondly, a focused group interview has been conducted among journalists of several sections, including economic, science and technology society, and politics.
The research outcomes indicate that most of journalists do not know or understand and the essence of the Act, and consequently, they have very few experiences with the Act. They realize that the contribution of the Act is to help them when they need supporting evidences for their news presentation. This study also points out that the difficulties always happen due to time-consuming requirement taken along the process of state regulations. All of these result in most journalists being unable to report up-to-date information on day-to-day basic. This circumstance happens particularly within daily newspaper journalists who need to report current issue with high speed every day. This is why most journalists do not like to put any information request to the office of the official information the organization to enforce the Act. The most crucial problem founded in the study is the issues related to the state regulation and particularly officers attitude. Many officers believe that disclosing information will somehow harm their jobs. They have an urge to conceal information. Besides, the government has no interest in forming policies to support the application of the Act as per the constitutions intention.
Correspondingly, some of newspapers editors illustrate that up-to-date information for daily report is a must for current issue to be reported day by day, but information collected after requests have been filed are apparently delayed in all cases. Most journalists always resort to their personal relations with news resources to gather any necessary information. They find that it is easer and they can catch up with day to day situation. All these prolonged problems are mostly attributed to the up-ranking state people and state policy makers, who do not pay much attention to phrase Public Right to Know. They do not believe in disclosing information to the public. This is the main reason why most requests are availed.
In conclusion, although the methods to reach official information are sound, the application of them seems to be limited and encounter many problems. However, the roles of mass media and journalists are expected by general public to uphold freedom of speech; thus, the situation needs to be improved promptly. All media associations have
to put their efforts together to investigate unethical and inappropriate deeds to overcome state corruptions. In order to have good governance, any policies announced by the government should lead to transparent actions and they must be subject to media investigation as it is known that journalist are watchdogs. On the other hand, journalists have to be accountable to do a good job of investigative report and precision journalism by putting an utmost effort to utilize the Act as effective instrument.
All these years in Thailand, much effort has been taken strenuously and continually to raise the visibility of the Act in use. However, the success has only been nothing but intention. The Act has not yet empowered journalist and it is a long way to go before the goad as per the constitution to be achieved. What is required to transform the efficiency development of the Act is a change in all associating factors. These must be meaningfully applied not only to one sector of the society, but to all. The ultimate challenge for the remaining years in Thailand is to put together attempts of all state agencies; particularly the Office of the Official Information must be free from political influence. Thai Government has to concern its concentration by putting more budgets in order to improve potential of the state agencies. Furthermore, the Office of the Official Information has to improve itself by employing modern communication technologies in which can apply to public service such as Database Management, E-information enquiry. Most importantly, the Act and related laws must be adapted in order to stimulate the utilization of the Act, and those who against its application should be penalized.
Also, training, seminars and public relations have to be formulated based on all requirements concerning the Act. Finally, mass media personnel must understand the social role and social responsibility required of the media.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
Email:
srinakorn_pan@dusit.ac.th
Name: เสรี วงษ์มณฑา
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Modified:
2553-08-03
Issued:
2553-08-03
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
CallNumber:
ดพ JQ1745 ส854 ก6 2549
tha
DegreeName: การจัดการดุษฎีบัณฑิต
Level: ปริญญาเอก
Descipline: สาขาการจัดการการสื่อสาร
Grantor: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
©copyrights มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.056842 วินาที
สุรศักดิ์ จิรวัสตร์มงคล
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| การพัฒนาประสิทธิผลการใช้พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ของนักหนังสือพิมพ์
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สุรศักดิ์ จิรวัสตร์มงคล | เสรี วงษ์มณฑา | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| การจัดการสื่อสารโซเซียลมีเดียเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางการแข่งขันของสื่อสิ่งพิมพ์ในเครือเอเอสทีวีผู้จัดการ
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ สุรศักดิ์ จิรวัสตร์มงคล | ณสรัญ มหิทธิชาติกุล. | วิทยานิพนธ์/Thesis |
เสรี วงษ์มณฑา