แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th ติดต่อเจ้าหน้าที่เจ้าของเอกสาร กรณีเอกสารไม่ครบหรือไม่ตรง

การคัดเลือกสมการถดถอยเชิงเส้นที่ดีที่สุดภายใต้แลตทิซ
The model selection under lattice for the best linear regression equation

ThaSH: การวิเคราะห์การถดถอย
Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบที่มีประสิทธิภาพและน่าเชื่อถือ ซึ่งควรนำไปสู่การ ได้ตัวแบบที่ถูกต้องเหมาะสมที่สุดภายใต้ข้อมูลชุดเดียวกัน เกณฑ์ที่ใช้คือร้อยละของความผิดพลาดโดยเฉลี่ยของค่าพยากรณ์กับค่าสังเกต (MAPE) ซึ่งได้ศึกษาในกรณีที่จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 และ 4 การแจกแจงของความคลาดเคลื่อนที่ศึกษาคือการแจกแจงแบบปกติที่มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1 2 3 และ 5 ตามลำดับ ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 20 35 และ 50 ตามลำดับ โดยกำหนดระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระเป็น 3 ระดับคือ ระดับต่ำ ( [rho]= 0.05 -> 0.35) ระดับกลาง ( [rho]= 0.40 -> 0.65) และระดับสูง ( [rho]= 0.70 -> 0.95) ในการวิจัยนี้ได้ทำการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลซึ่งกระทำซ้ำ 500 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ ซึ่งผลของการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ กรณีที่ 1 จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 1.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 20 ก) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1, 2 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับกลางตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว แต่ถ้าตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูงตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกสองตัว ข) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3, 5 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับต่ำขึ้นไปตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว แต่ถ้าตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูงตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกสองตัว 2.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 35 ก) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1, 2 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับกลางขึ้นไปตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว ข) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3, 5 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับกลางขึ้นไปตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว แต่ถ้าตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูงตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกสองตัว 3.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 50 ทุกค่าของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูง ตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว กรณีอื่นๆ ภายใต้ขอบเขตการวิจัยตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบเต็มรูป กรณีที่ 2 จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 4 1.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 20 ก) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1, 2 ให้ผลลัพธ์เช่นเดียวกับกรณีที่ 1 ( n = 20) ข) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3, 5 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับต่ำตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว แต่ถ้าตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับกลางตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกสองตัว และถ้าตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูงตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกสามตัว 2.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 35 ให้ผลลัพธ์เช่นเดียวกับกรณีที่ 1 ( n = 35) 3.เมื่อขนาดตัวอย่างเท่ากับ 50 ก) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1, 2 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับสูงตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว ข) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3, 5 และตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์ในระดับกลางขึ้นไปตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบลดรูปที่มีการตัดตัวแปรออกหนึ่งตัว กรณีอื่นๆ ภายใต้ขอบเขตการวิจัยตัวแบบที่ได้รับการคัดเลือกคือตัวแบบเต็มรูป ค่า MAPE แปรผันตามปัจจัยต่อไปนี้คือ ระดับความสัมพันธ์ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจำนวนตัวแปรอิสระ แต่แปรผกผันกับขนาดตัวอย่าง
Abstract: The objective of this research is to study efficiently criterion of model selection and reliability of search for the best suitably correctness of model within the same data. The Mean Absolute Percentage Error (MAPE), which the statistic tool used, act as the criteria in this research. This research used 3 and 4 independent variables. The distribution of error is normal distribution with mean equal to 0 and standard deviation equal to 1, 2, 3 and 5, respectively. The sample sizes are 20, 35 and 50, respectively. The levels of correlation among the independent variables could be classified into 3 levels for which low levels equal to 0.05 - 0.35, middle levels equal to 0.40 - 0.65 and high levels equal to 0.70 - 0.95. The study used the Monte Carlo Simulation method. The experiment was replicated 500 times under each situation. The analyzed results of the data were demonstrated as follow. CASE 1 The number of independent variables is 31. a sample size = 20 a) standard deviation = 1, 2 and independent variables when they have correlation in middle levels of the selected model is reduced model which was subtracted one variable but if independent variables have correlation in high levels the selected model is reduced model that was subtracted two variables b) standard deviation = 3,5 and also independent variables when they have low levels of correlation and upper the selected model is reduced model that was subtracted one variable but if independent variables have correlation in high levels the selected model is reduced model that was subtracted two variables 3.a sample size = 35 a) standard deviation = 1, 2 and independent variables when they have correlation in middle levels and upper the selected model is reduced model which was subtracted one variable b) standard deviation = 3,5 and independent variables when they have correlation in middle levels and upper the selected model is reduced model which was subtracted one variable but if independent variables have correlation in high levels of the selected model is reduced model that was subtracted two variables 1. a sample size = 50 independent variables have correlation in high levels of the selected model is reduced model that was subtracted one variable In the other cases the selected model is a full model. CASE 2 The number of independent variables is 4 2. a sample size = 20 a) standard deviation = 1, 2 the result is the same as case 1 ( n = 20) b) standard deviation = 3, 5 and independent variables when they have correlation in low levels of the selected model is reduced model that was subtracted one variable but if independent variables have correlation in middle levels of the selected model is reduced model that was subtracted two variables and if independent variables have correlation in high levels of the selected model is reduced model that was subtracted three variables 3. a sample size = 35 the result is the same as case1 ( n = 35) 4. a sample size = 50 a) standard deviation = 1, 2 and independent variables when they have correlation in high levels of the selected model is reduced model that was subtracted one variable b) standard deviation = 3, 5 and independent variables when they have correlation in middle levels and upper the selected model is reduced model that was subtracted one variable In the other cases the selected model is a full model. The MAPE varies with level of correlations, standard deviation, number of independent variables but converses to sample sizes.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สถาบันวิทยบริการ
Address: กรุงเทพมหานคร (Bangkok)
Email: cuir@car.chula.ac.th
Role: ที่ปรึกษา
Created: 2549
Modified: 2553-03-03
Issued: 2553-03-03
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
tha
Descipline: สถิติ
©copyrights จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
RightsAccess:
ลำดับที่.ชื่อแฟ้มข้อมูล ขนาดแฟ้มข้อมูลจำนวนเข้าถึง วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1 Walaithip_Bu.pdf 3.39 MB112 2026-05-26 18:16:01
ใช้เวลา
0.033773 วินาที

วลัยทิพย์ บุญญาติศัย
Title Contributor Type
การคัดเลือกสมการถดถอยเชิงเส้นที่ดีที่สุดภายใต้แลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วลัยทิพย์ บุญญาติศัย
ธีระพร วีระถาวร
วิทยานิพนธ์/Thesis
ธีระพร วีระถาวร
Title Creator Type and Date Create
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิตติมา ผสมญาติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมเมื่อสัมประสิทธิ์การถดถอยมีค่าไม่เท่ากัน
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มานะชัย รอดชื่น
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณโดยวิธีเอ็มพิริคัลเบส์ริดจ์รีเกรสชัน เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรัตน์ ราชกิจจา
วิทยานิพนธ์/Thesis
การวิเคราะห์เชิงเบส์สำหรับตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเชิงเดียว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วีรพา ฐานะปรัชญ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการตรวจสอบค่าผิดปรกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นในกรณีที่มีมาซคคิง และซวอมพิงเอฟเฟ็ค
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมบูรณ์ ชาวชายโขง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการสร้างตัวแบบในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามกรณีที่มี 2 ตัวแปรอิสระซึ่งเกิดอันตรกิริยา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นพมาศ อัครจันทโชติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดปัญหาข้อมูลสูญหายในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สิริกัญญา สุขวิเสส
วิทยานิพนธ์/Thesis
การคัดเลือกสมการถดถอยเชิงเส้นที่ดีที่สุดภายใต้แลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วลัยทิพย์ บุญญาติศัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าพารามิเตอร์ด้วยวิธีเบส์กับวิธีวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบกำลังสองน้อยสุดสองขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กัลยา วานิชย์บัญชา;ธีระพร วีระถาวร
ปรางค์ทิพย์ รัชตะปีติ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบความความถดถอยเชิงเส้นด้วยแนวคิดเชิงแลตทิซ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สุรสิทธิ์ ฤทธิ์สมิตชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุดร่วมกับวิธีดั้งเดิมเมื่อเดิดความคลาดเคลื่อนจากการวัดค่าในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
มณฑิรา ดวงสาพล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณแบบช่วงสำหรับพารามิเตอร์ของการแจกแจงพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
บัณฑิต ฉัตรตะวัน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนแบบคู่สังยุคแกมมา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วรรษมน จันทร์โอกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบความถดถอยพหุนาม ด้วยการหดและการทำโทษ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
รัชเนตร ปานดำ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุด วิธีริดจ์รีเกรสชันที่ใช้ข้อสนเทศโดยหลักเกณฑ์ และวิธีลิวคีเจียนทั่วไป เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมพล จารุธนศักดิ์กูร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุดเชิงเบส์เมื่อใช้การแจกแจงก่อนคู่สังยุคเบตา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ปรียาภรณ์ เมืองพรหม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบเกณฑ์การคัดเลือกตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ภัทรสุดา สุดแสน
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณ เมื่อเกิดความคลาดเคลื่อนในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วุฒิพงษ์ เดโชดมพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อังคณา ฮึกหาญสู้ศัตรู
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีทดสอบสำหรับความแตกต่าง ระหว่างค่าเฉลี่ยสองประชากรบนพื้นฐานของตัวแปรตามพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ศศิประภา หิริโอตป์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ โดยใช้วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของ โครงข่ายประสาทเทียมในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พัชรี คุณะสารพันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการทดสอบความเป็นอิสระระหว่างตัวแปร 2 ตัวแปร ที่มีการแจกแจงหหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร;สุพล ดุรงค์วัฒนา
ศศิธร เจษฎาฐิติกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุ โดยวิธีกำลังสอง น้อยที่สุด,วิธีริดจ์รีเกรสชันและวิธีที่ใช้หลักการของริดจ์ และสไตน์ในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธันยากร ต้นชลขันธ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติทดสอบ สำหรับทดสอบการเท่ากันของพารามิเตอร์แสดงตำแหน่ง ของการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล 2 พารามิเตอร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
พิษณุ เจียวคุณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณพารามิเตอร์ ในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม เมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบหางยาว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิการ์ อุโฆษกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบของตัวสถิติบางตัว ที่ใช้สอบการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียล
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สอาด นิวิศพงศ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีสำหรับการประมาณพารามิเตอร์ ระหว่างวิธีกำลังสองน้อย ที่สุดกับวิธีบูตแสตรปในการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
มนูญ ศรีวิรัตน์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถอยพหุโดยที่ค่าประมาณสเกลเปลี่ยนไป
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ทรงพันธ์ ชุณหสวัสดิกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การศึกษาเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เจษฎาพร ยุทธนวิบูลย์ชัย
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีตรวจสอบข้อมูลผิดปกติ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
สมชาย รัตนเลิศนุสรณ์
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการวิเคราะห์การถดถอยแบบริดจ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
จิรายุส พู่มนตรี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุเมื่อความผิดพลาดมีการแจกแจงแบบเบ้ และมีการแจกแจงแบบหางยาวกว่าการแจกแจงแบบปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
ปราณี รัตนัง
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบอำนาจการทดสอบ สำหรับการทดสอบค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ในการแจกแจงปกติทวิและการแจกแจงแกมมาทวิ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สินีนาถ กีอำไพ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยของประชากรที่มีการแจกแจงแบบเบ้ขวา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
วีรวรรณ ศักดาจิวะเจริญ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคัดเลือกสมการถดถอยที่ดีที่สุด ภายใต้แนวทางของเบส์ ในการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นิทัสน์ สุขสุวรรณ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบตัวประมาณริดจ์สำหรับการถดถอยแบบริดจ์ โดยเน้นแนวคิดแบบเบส์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
เบ็ญจวรรณ ชัยกิจ
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ของการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณเมื่อตัวอย่างมีขนาดเล็ก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อุดมเดช เอกวรธรรม
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบถดถอยพหุนาม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
;ธีระพร วีระถาวร
สมลักษณ์ ศิริชื่นวิจิตร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามเมื่อมีความคลาดเคลื่อนเกิดขึ้นในตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธิฏิรัตน์ เมฆบัณฑิตกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบการประมาณค่าสัมประสิทธิ์ในการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
อัชฌา อระวีพร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ในการวิเคราห์การถดถอยพหุโดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบ่งส่วน วิธีการถดถอยองค์ประกอบและวิธีกำลังสองน้อยที่สุดในกรณีที่เกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
กรรณิกาณ์ หิรัญกสิ
วิทยานิพนธ์/Thesis
ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยร่วมของ 2 กลุ่มประชากรที่มีการแจกแจงปกติ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
ธนภัทร ศรภักดี
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบค่าพยากรณ์ที่ได้จากตัวแบบที่คัดเลือกตัวแปร ด้วยวิธีเบส์เซียน วิธีการกำจัดตัวแปรแบบถอยหลัง และวิธีการถดถอยแบบขั้นบันได ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุนามแบบลำดับขั้น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
นุชรินทร์ ทิพยวรรณากร
วิทยานิพนธ์/Thesis
การเปรียบเทียบวิธีการคำนวณฟังก์ชันการแจกแจงสะสมไคกำลังสองไร้ศูนย์กลาง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระพร วีระถาวร
วนิดา จงทำดีสกุล
วิทยานิพนธ์/Thesis
Copyright 2000 - 2026 ThaiLIS Digital Collection Working Group. All rights reserved.
ThaiLIS is Thailand Library Integrated System
สนับสนุนโดย สำนักงานบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนาการศึกษา
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
328 ถ.ศรีอยุธยา แขวง ทุ่งพญาไท เขต ราชเทวี กรุงเทพ 10400 โทร. โทร. 02-232-4000
กำลัง ออน์ไลน์
ภายในเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 4
ภายนอกเครือข่าย ThaiLIS จำนวน 2,962
รวม 2,966 คน

More info..
นอก ThaiLIS = 106,834 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสังกัดทบวงเดิม = 2,423 ครั้ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏ = 27 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเอกชน = 5 ครั้ง
หน่วยงานอื่น = 5 ครั้ง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล = 1 ครั้ง
รวม 109,295 ครั้ง
Database server :
Version 2.5 Last update 1-06-2018
Power By SUSE PHP MySQL IndexData Mambo Bootstrap
มีปัญหาในการใช้งานติดต่อผ่านระบบ UniNetHelp


Server : 8.199.134
Client : Not ThaiLIS Member
From IP : 216.73.216.86