ปัจจัยทำนายพฤติกรรมเนือยนิ่งในเด็กวัยเรียน

Factors predicting sedentary behaviors among school age children

Name: นาราวินท์ ศิริพงศ์วัฒนา

Organization : มหาวิทยาลัยบูรพา.สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน

Name: ชนัญชิดาดุษฎี ทูลศิริ

Organization : มหาวิทยาลัยบูรพา.สาขาวิชาการพยาบาลชุมชน

Name: พัชรินทร์ พูลทวี

Organization : มหาวิทยาลัยบูรพา.สาขาวิชาการพยาบาลชุมชน

ThaSH: พฤติกรรมเนือยนิ่ง

ThaSH: พฤติกรรมเนือยนิ่งในเด็ก

ThaSH: เด็ก

Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมเนือยนิ่งในเด็กวัยเรียน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ในเขตอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี จำนวน 183 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ทัศนคติต่อพฤติกรรมเนือยนิ่ง การเข้าถึงสนามเด็กเล่นและอุปกรณ์กีฬาในโรงเรียนและชุมชน การสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมเนือยนิ่ง เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนมิถุนายน ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2566 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมเนือยนิ่งของกลุ่มตัวอย่างในวันธรรมดา (จันทร์-ศุกร์) อยู่ในระดับน้อย (M = 3.57, SD = 1.242) และในวันหยุดอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.70, SD = 1.362) ปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมเนือยนิ่งได้ คือ ทัศนคติต่อพฤติกรรมเนือยนิ่ง (b = .179) ซึ่งสามารถทำนายได้ร้อยละ 3.2 (R² = .032, p < .05) จากผลการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนและบุคลากรด้านสุขภาพควรนำผลการวิจัยไปพัฒนารูปแบบกิจกรรมเพื่อลดพฤติกรรมเนือยนิ่งในเด็กวัยเรียน โดยเน้นการปรับทัศนคติต่อพฤติกรรมเนือยนิ่ง

Abstract: This study aimed to identify factors predicting sedentary behaviors in school-aged children. The sample consisted of 183 primary school students in grades 4-6 from Ban Bueng district, Chon Buri province, selected through multistage random sampling. Research instruments included questionnaires on demographic information, attitudes toward sedentary behavior, access to playgrounds and sports equipment in schools and communities, social support, and sedentary behaviors. Data were collected from June to July 2023 and analyzed using descriptive statistics and stepwise multiple regression. Results showed that sedentary behaviors on weekdays (Monday-Friday) were at a low level (M = 3.57, SD = 1.242) and at a moderate level on weekends (M = 3.70, SD = 1.362). The significant predictor of sedentary behaviors was attitude toward sedentary behavior (β= .179), explaining 3.2% of the variance (R2 = .032, p < .05). The findings suggest that community nurse practitioners and healthcare providers should develop interventions to reduce sedentary behaviors among school-aged children by focusing on attitude modification.

มหาวิทยาลัยบูรพา. สำนักหอสมุด

Address: ชลบุรี

Email: buulibrary@buu.ac.th

Created: 2568

Modified: 2568-11-26

Issued: 2568-11-26

บทความ/Article

application/pdf

BibliograpyCitation : วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ปีที่ 33, ฉบับที่ 3 (ก.ค.-ก.ย. 2568), หน้า 1-12

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยบูรพา

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	nus33n3p1-12.pdf	250.49 KB

ใช้เวลา

0.02734 วินาที