Effect of hydrofluoric acid etching time on surface roughness and shear bond strength of titanium alloy bonded with resin cement

ผลของระยะเวลาการกัดกร่อนด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกต่อความขรุขระบนพื้นผิว และค่าความแข็งแรงยึดเฉือนระหว่างโลหะผสมไทเทเนียมกับวัสดุยึดติดเรซินซีเมนต์

Name: Kwanhatai Khongkumbut

LCSH: Hydrofluoric acid

LCSH: Cement

LCSH: Dental adhesives

LCSH: Titanium alloys -- Analysis

Abstract: Purposed: This study aim to evaluated the effects of different surface treatments on the surface roughness (Ra) and shear bond strength (SBS) of titanium alloy boned with self-adhesive resin cement Material and Methods :One hundred and fifty titanium alloy disks were prepared, each with a diameter of 6 mm and a thickness of 4 mm, and polished using a polishing machine with 100-, 400-, and 600-grit silicon carbide papers. All specimens were then randomly divided into six groups (n = 25 per group) based on surface treatment methods: control, 50-µm alumina sandblasting (50-AlO), and 9.5% hydrofluoric acid for 30 (95HF30), 60 (95HF60), 90 (95HF90), and 120 seconds (95HF120). Ra values were measured. Afterward, all specimens were randomly divided into two subgroups (n = 10 per group), bonded with self-adhesive resin cement (RelyX U200 or seT PP), and stored in distilled water at 37°C for 24 hours. SBS testing was performed using a universal testing machine at a crosshead speed of 0.5 mm/min. Following the SBS test, fractured specimens were examined under a stereo microscope at 30× magnification. Statistical analysis was conducted using one-way ANOVA, followed by Tukey’s post hoc test, using SPSS version 24.0. Results: Among all groups, the 50-AlO group exhibited the highest Ra and SBS, followed by the 95HF90 group, with both showing significant differences compared to the other groups (p<0.05). In the group bonded with RelyX U200, the 50-AlO and 95HF90 groups achieved higher SBS with mixed fractures, whereas for seT PP, All treatment groups displayed a significantly higher mean SBS than the control group (p<0.05). Conclusion: The SBS and Ra values were affected by different surface treatment methods. In this study, the highest Ra values were observed in the 50-AlO group. Additionally, the findings indicate that combining 50-µm alumina sandblasting with RelyX U200 results in the highest SBS.

Abstract: วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการเตรียมพื้นผิวโลหะผสมไทเทเนียมที่แตกต่างกัน ต่อค่าความขรุขระบนพื้นผิว และค่าเฉลี่ยแข็งแรงยึดเฉือนกับวัสดุยึดติดเรซินซีเมนต์วัสดุและวิธีการ: เตรียมชิ้นงานโลหะผสมไทเทเนียม ลักษณะแผ่นกลม เส้นผ่านศูนย์กลางขนาด 6 มิลลิเมตร ความหนา 4 มิลลิเมตร จำนวน 150 ชิ้น ทำการปรับสภาพพื้นผิวด้วยกระดาษทรายความหยาบ 100 400 และ 600 ตามลำดับ จากนั้นสุ่มแบ่งชิ้นงานออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 25 ชิ้น ตามการเตรียมพื้นผิวที่แตกต่างกัน ดังนี้ 1) กลุ่มควบคุม 2) กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยการเป่าทรายด้วยอนุภาคอลูมินาขนาด 50 ไมครอน ที่ความดันบรรยากาศ 4 บาร์ เป็นเวลา 10 วินาที 3) กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกความเข้มข้นร้อยละ 9.5 ระยะเวลา 30 วินาที 4) กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกความเข้มข้นร้อยละ 9.5 ระยะเวลา 60 วินาที 5) กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกความเข้มข้นร้อยละ 9.5 ระยะเวลา 90 วินาที และ 6) กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกความเข้มข้นร้อยละ 9.5 ระยะเวลา 120 วินาที ทำการวัดค่าความขรุขระบนพื้นผิว หลังจากนั้น สุ่มแบ่งชิ้นงานทั้งหมด เป็น 2 กลุ่มย่อย กลุ่มละ 10 ชิ้น ทำการยึดชิ้นงานด้วยวัสดุยึดติดเรซินซีเมนต์รีไลน์เอ๊กยูสองร้อย หรือ เซทพีพี และแช่ชิ้นงานในน้ำกลั่น ที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส ระยะเวลา 24 ชั่วโมง ก่อนนำไปทดสอบความแข็งแรงยึดเฉือนด้วยเครื่องทดสอบสากล ที่ความเร็วหัวกด 0.5 มิลลิเมตรต่อนาที หลังจากนั้นนำชิ้นงานที่แตกหัก ไปวิเคราะห์รูปแบบการเสียสภาพภายใต้กล้องจุลทรรศน์สเตอริโอ ที่กำลังขยาย 30 เท่า วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ด้วยโปรแกรมสถิติเอสพีเอสเอส เวอร์ชั่น 24.0ผลการศึกษา: กลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยการเป่าทรายด้วยอนุภาคอลูมินาขนาด 50 ไมครอน ร่วมกับการใช้วัสดุยึดติดรีไลน์เอ๊กยูสองร้อย ส่งผลให้มีค่าเฉลี่ยความแข็งแรงยึดเฉือน และค่าความขรุขระบนพื้นผิวมากที่สุดในการศึกษานี้ ตามด้วยกลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยกรดไฮโดรฟลูออริกความเข้มข้นร้อยละ 9.5 ระยะเวลา 90 วินาที ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) ในกลุ่มที่ผ่านการเตรียมพื้นผิวร่วมกับการใช้วัสดุยึดติดเซทพีพี พบว่าค่าเฉลี่ยความแข็งแรงยึดเฉือน มีความแตกต่างจากกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05)สรุปผลการศึกษา: การเตรียมพื้นผิวโลหะผสมไทเทเนียมด้วยวิธีที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อค่าเฉลี่ยความแข็งแรงยึดเฉือน และค่าความขรุขระบนพื้นผิว โดยกลุ่มที่เตรียมพื้นผิวด้วยการเป่าทรายด้วยอนุภาคอลูมินาขนาด 50 ไมครอนร่วมกับการใช้วัสดุยึดติดชนิดเรซินซีเมนต์รีไลน์เอ๊กยูสองร้อย มีค่าความแข็งแรงยึดเฉือน และค่าความขรุขระพื้นผิวมากที่สุด

Chiang Mai University. Library

Address: CHIANG MAI

Email: cmulibref@cmu.ac.th

Name: Pisaisit Chaijareenont

Role: Advisor

Created: 2025

Modified: 2025-08-04

Issued: 2025-08-04

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Dentistry

Grantor: Chiang Mai University

©copyrights Chiang Mai University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	650931002.pdf	3.23 MB

ใช้เวลา

0.02468 วินาที