ความสัมพันธ์ระหว่างหมาใน (Cuon alpinus) กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี

Relationship between dhole (Cuon alpinus) and large mammals in Huai Kha Khaeng Wildlife Santuary, Uthai Thani province

Name: ศุภกร อินทรประสิทธิ์

ThaSH: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ -- วิทยานิพนธ์. วท.ม. (วิทยาศาสตร์ชีวภาพป่าไม้) 2560

Classification :.LCCS: QL737.C22

ThaSH: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพป่าไม้ -- วิทยานิพนธ์

ThaSH: หมาใน -- เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง

ThaSH: เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง

Abstract: การศึกษาครั้งนีดำเนินการระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ.2557 ถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2558 โดยใช้วิธีติดตั้งกล้องดกถ่ายภาพอัตโนมัติเพื่อศึกษาความมากน้อยของหมาใน และเหยื่อ กองมูลหมาในและเสือดาวถูกเก็บนำมาวิเคราะห์เพื่อศึกษาชนิดเหยื่อ ผลการติดตั้งกล้องดักถ่ายภาพอัตโนมัติครอบคลุมพื้นที่ 50 ตารางกิโลเมตร รวม 1,500 กับดักคืนพบหมาในมีค่าร้อยละความมากมาย เท่ากับ 0.6 พบสัตว์ที่สามารถเป็นเหยื่อทั้งหมด 21 ชนิด เก้งมีค่าความมากมายมากที่สุด (34.27%) รองลงมาคือกวางป่า (29.87%) หมูป่า (14.20%) จากการวิเคราะห์กองมูลหมาใน 134 กองพบชนิดเหยื่อทั้งหมด 10 ชนิดประกอบด้วย เก้ง กวางป่าเนื้อทราย หมูป่า ชะมดแผงหางปล้อง อีเห็นธรรมดา เม่น ลิงกัง สัตว์กลุ่มนก สัตว์กลุ่มหนู เก้งมีค่าร้อยละความถี่ในการปรากฏมากที่สุดเท่ากับ 31.34 รองลงมาคือชะมดแผงหางปล้อง (30.60) กวางป่า (20.90) ตามลำดับ ค่ามวลชีวภาพของเหยื่อที่ถูกกินสัมพัทธ์ พบว่าหมาในกินกวางป่าปริมาณมากที่สุดเท่ากบ 39.2 % รองลงมาคือหมูป่า (18.79%) เก้ง (17.03 %) คิดเป็นกลุ่มสัตว์กับ 78.17% จากเหยื่อทั้งหมด โดยจำนวนเหยื่อที่ถูกกินสัมพัทธ์พบว่า หมาในกินสัตว์กลุ่มนกจำนวนมากที่สุดเท่ากับ 33.93% รองลงมาคือ สัตว์กลุ่มหนู(26.90%) ชะมดแผงหางปล้อง (17.67%) ตามลำดับ ผลการศึกษายังพบว่า หมาในเลือกกินชะมดแผงหางปล้องไม่ขึ้นกับปริมาณในธรรมชาติอย่างไรก็ตามหมาในเลือกกินกินเก้งกวางป่า และหมูป่า ตามปริมาณที่มีในธรรมชาติ จากการวิเคราะห์กองมูลเสือดาวจำนวน 95กองพบชนิดเหยื่อทั้งหมด 7 ชนิด เก้งมีค่าร้อยละความถี่ในการปรากฏมากที่สุดเท่ากับ 57.9 รองลงมาคือชะมดแผงหางปล้อง (26.32) กวางป่า (13.68) ตามลำดับ จากค่ามวลชีวภาพของเหยื่อที่ถูกกินสัมพัทธ์พบว่า เก้งซึ่งมีคำมากที่สุดเท่ากับ 39.54% รองลงมาคือกวางป่า (32.37%) ชะมดแผงหางปล้อง (14.63%) ตามลำดับ คิดเป็นกลุ่มสัตว์กีบทั้งหมด 88.33% ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าสัตว์กีบเป็นเหยื่อที่สำคัญทั้งหมาใน และเสือดาวขณะที่จำนวนเหยื่อที่ถูกกินสัมพัทธ์ของเสือดาวพบว่ากินสัตว์กลุ่มนกจำนวนมากที่สุดเท่ากับ 48.93% รองลงมาคือเก้ง (19.61%) ชะมดแผงหางปล้อง (19.35%) ตามลำดับ เสือดาวเลือกกินชะมดแผงหางปล้องไม่ขึ้นกับปริมาณในธรรมชาติเสือดาวเลือกกินเก้ง และกวางป่าตามปริมาณในธรรมชาติในขณะที่หลีกเลี่ยงการกินหมูป่า ในกรณีการซ้อนทับกันของเหยื่อพบว่า หมาในกับ เสือดาวมีการซ้อนทับกันของเหยื่อ 89% ขณะที่หมาในกับ เสือโคร่งซ้อนทับกัน 46% และเสือดาวกับ เสือโคร่งซ้อนทับกัน 37% ข้อเสนอแนะในการศึกษาและการจัดการต่อไป เพื่อการอนุรักษ์หมาในได้เสนอแนะไว้ในการศึกษาครั้งนี้แล้ว This study was procedure during December 2014 and July 2016. A camera trap technique was used to study abundance of dhole and their prey in the area. Scats of Dhole and Leopard were collected and fecal analyses to identify prey species were used. The results gained from camera trap that covered an area of 50 km2 , 1,500 trap nights totally, showed 0.6% relative abundance of Dhole in the area. The result also showed 21 potential species of prey based. The highest relative abundance was Barking Deer (34.27) following by Sambar Deer (29.87) and Wild Boar (14.20) and so on. Based on 134 the Dhole’s scats found 10 prey species. The frequency of occurrence of the prey base found that the highest 31.34% was Barking Deer followed by Large Indian Civet (30.60%),Sambar Deer (20.90%) respectivelyand so on. In case of the relative biomass consumed by Dhole found that the highest 39.92% was Sambar Deer followed by Wild Boar (18.79%), Barking Deer (17.03%). There was 78.17% of ungulate species consumed by Dhole totally. The relative number of prey consume found that 33.93% were Bird species followed by Rodent species (26.90%), Large Indian Civet (17.67%). The result also found that Dhole like to feed on Large Indian civet that did not depend on availability in the forest. Nevertheless the result found that the Dhole feed on Barking Deer, Sambar Deer and Wild boar depend on availability in the forest. The result base on 95 Leopard’s scats found 7 preys species. The highest frequency of occurrence, 57.89%, was Barking Deer followed by Large Indian Civet (26.32%),Sambar Deer (13.68%) and so on respectively. The highest relative biomass consumed, 39.54%, was Barking Deer following bySambar Deer (32.37%), Large Indian Civet (14.63%) and so on. There were 88.33% of ungulate species totally. The result point out that ungulate species wan the most important prey base of both Dhole and Leopard. Whereas the relative number of prey consumed by Leopard found that the highest, 48.93%, was Bird species followed by Barking Deer (19.61%), Large Indian Civet (19.35%) and so on. The Leopard like to feed on Large Indian Civet that did not depend on availability in the forest. The animal selected to feed on Barking Deer and Sambar Deer depended on availability in the forest and avoided to feed Wild Boar. In case of prey overlapping found that the Dhole and the Leopard had 89% prey overlapping whereas between the Dhole and the Tiger was 46% and between the Leopard and the Tiger was 37%. Further study and management for Dhole and their prey conservation were proposed in this study.

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สำนักหอสมุด

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: tdckulib@ku.ac.th

Name: รองลาภ สุขมาสรวง

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก

Name: ประทีป ด้วงแค

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม

Created: 2560

Modified: 2566-05-18

Issued: 2566-05-18

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

URL: https://kasetsart.idm.oclc.org/login?url=https://www.lib.ku.ac.th/KUthesis/2560/supagorn-int-all.pdf

CallNumber: QL737.C22.ศ46

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: วิทยาศาสตร์ชีวภาพป่าไม้

Grantor: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

©copyrights มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	supagorn-int-all.pdf	6.21 MB	15	2026-05-26 18:16:01

ใช้เวลา

0.02222 วินาที