การเปรียบเทียบการแปรของเสียงวรรณยุกต์ภาษาญ้อในจังหวัดสระบุรีและจังหวัดสกลนคร

A comparison of Nyo tonal variation in Saraburi and Sakon Nakhon province

Name: ชณัญภิชา ภักดีไทย

ThaSH: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ -- วิทยานิพนธ์. วท.ม. (ภาษาศาสตร์ประยุกต์) 2560.

Classification :.LCCS: PL4191.A3

ThaSH: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. -- สาขาภาษาศาสตร์ประยุกต์ -- วิทยานิพนธ์

ThaSH: ภาษาญ้อ -- วรรณยุกต์

ThaSH: ภาษาถิ่น -- วรรณยุกต์

ThaSH: ภาษาญ้อ -- การออกเสียง

ThaSH: ภาษาถิ่น -- การออกเสียง

Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแตกตัวของเสียงวรรณยุกต์ภาษาญ้อ และเปรียบเทียบการแปรของเสียงวรรณยุกต์ภาษาญ้อตามตัวแปรอายุในจังหวัดสกลนครและจังหวัดสระบุรีข้อมูลที่ใช้ วิเคราะห์รวบรวมจากเพศหญิง จำนวน 54 คน โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 อายุ 10-20 ปี กลุ่มที่ 2 อายุ 35-45 ปี และกลุ่มที่ 3 อายุ 60 ปีขึ้นไป การวิจัยนี้ได้กำหนดจุดเก็บข้อมูล 18 จุด ได้แก่ 16 ตำบลในอำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ตำบลหนองแซ่ง อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี แลตำบลท่าคล้อ อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี การวิจัยนี้ได้นำกล่องวรรณยุกต์ของ Gedney และรายการคำ จำนวน 60 คำ โดยใช้เกณฑ์ในการเลือกคำ 3 ประการ ได้แก่ เป็นคำศัพท์ร่วมเชื้อสาย เป็นคำพยางค์เดียว เป็นคำที่สร้างโดยใช้หลักเกณฑ์ทางสรีรสัทศาสตร์ (Articulatory Phonetics) มาใช้ในการทดสอบเสียงวรรณยุกต์ และการนำโปรแกรมคอมพิวเตอร๎ PRAAT 5.1.44 ในการวิเคราะห์เสียงวรรณยุกต์ ผลการศึกษาพบว่าภาษาญ้อมีการแตกตัวของเสียงวรรณยุกต์ 4 รูปแบบ และจากการศึกษา เปรียบเทียบยังพบว่า อำเภอหนองแซ่ง จังหวัดสระบุรี และอำเภอเมืองจังหวัดสกลนคร มีการแตกตัว ของเสียงวรรณยุกต์เพียง 1 รูปแบบ ซึ่งเป็นรูปแบบที่ยังธำรงเสียงวรรณยุกต์ดั้งเดิมไว้ เห็นได้จากลักษณะการรวมเสียงวรรณยุกต์แบบ B123=C1=DL123 และ B4=C234=DL4 ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภาษาญ้อในขณะที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี มีการแตกตัวของเสียงวรรณยุกต์ 3 รูปแบบ ตามกลุ่มอายุ ปรากฏการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่าอายุมีอิทธิพลต่อการแปรเสียงวรรณยุกต์ เมื่อพิจารณาการแปรในระดับสัทลักษณะของเสียงวรรณยุกต์ตามตัวแปรอายุ พบว่า กลุ่มอายุ 10-20 ปี มีการแปรของเสียงวรรณยุกต์มากที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มอายุ 35-45 ปี เมื่อเปรียบเทียบลักษณะการแปรที่เกิดขึ้นใน 3 พื้นที่ พบว่า ภาษาญ้อในอำเภอท่าคล้อมีการแปรของเสียงวรรณยุกต์มากที่สุด โดยมีลักษณะการแปรของเสียงใกล้เคียงกับภาษาลาว เห็นได้จากการรวมเสียงวรรณยุกต์ C1=DL123 และ C234=DL4 ซึ่งเป็นลักษณะที่บ่งชี้ความเป็นภาษาลาว การแยกเสียงวรรณยุกต์ A เป็น 3 ทาง คือ A1-23-4 ซึ่งเป็นลักษณะที่ปรากฏในภาษาลาวเวียง และลาวใต้ The objective of this research is to study the dissociation of Nyo tones and comparison of Nyo tonal variation according to age variables in Saraburi and Sakon Nakhon Province. The analysis data was collected from 54 female participants divided into 3 groups: group 1; age 10-20 years old, group 2; age 35-45 years old and group 3; age 60 years old and above. This research composed of 18 data collecting points which were: 1) 16 subdistricts in Muang Distrct, Sakon Nakhon Province; 2) Nong Saeng subdistrict, Nong Seang District, Saraburi Province and 3) Tha Klor subdistrict, Kaeng Khoy District, Saraburi Province. In this research the Gedney’s tone boxes and the list of 60 words for tonal testing. Moreover, the data was analyzed with acoustic phonetics methods by using PRAAT 5.1.44 program for tonal analysis According to the study results, it was discovered that the Nyo language has 4 types of tonal dissociation. From the comparison, it was also found that the tones in Nong Saeng District, Saraburi Province and Muang District, Sakon Nakhon Province had only 1 type of tonal dissociation which is traditional form that could be seen from B123=C1=DL123 andB4=C234=DL4 tonal merging features which considered as unique characteristic in the Nyo language. Whereas the tones in Kang Khoy District, Saraburi Province had 3 types of tonal dissociation by age groups. This phenomenon reflects that age has influence to tone variation. When considering the phonetic characteristics of the tones according to age variables, it was found that the 10-20 years old group had the most variation of tone followed by the 35-45 years old group. From the comparison of variation characteristics in 3 areas, it was discovered that the Nyo language in Tha Klor had the most variation of tone. The appearance of tone variation was similar to Lao language which can be seen from C1=DL123 and C234=DL4 tonal merging which indicates the characteristic of Lao language. The tone dissociation A was 3 ways: A1-23-4 which was the characteristic found in Lao Vieng and Southern Lao Language.

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สำนักหอสมุด

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: tdckulib@ku.ac.th

Name: อุมาภรณ์ สังขมาน

Role: อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก

Created: 2560

Modified: 2566-05-08

Issued: 2566-05-08

วิทยานิพนธ์/Thesis

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

URL: https://kasetsart.idm.oclc.org/login?url=https://www.lib.ku.ac.th/KUthesis/2560/chananphicha-phu-all.pdf

CallNumber: PL4191.A3.ช14

tha

DegreeName: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: ภาษาศาสตร์ประยุกต์

Grantor: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

©copyrights มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	chananphicha-phu-all.pdf	5.16 MB	3	2025-11-17 12:21:51

ใช้เวลา

0.035196 วินาที