มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการระงับการทำให้แพร่หลาย ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่ละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา

The Legal Mature of Procedure to Suppress The Dissemination or to Remove The Computer Data From Violate Intellectual Property

Name: ชลิน อาญาพิทักษ์

ThaSH: การละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา -- วิจัย

ThaSH: ลิขสิทธิ์ -- วิจัย

ThaSH: พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 -- วิจัย

Abstract: โลกได้เข้าสู่ยุคที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในการใช้ชีวิตของคนในสังคมโดยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในปัจจัยในการดำรงชีวิต คงไม่มีใครปฏิเสธว่าเทคโนโลยีมีอิทธิพลต่อชีวิตมนุษย์ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปัจจุบันแทบทุกประเทศในโลกล้วนต้องการสร้างความได้เปรียบในเชิงการแข่งขันกับประเทศอื่น ๆ ด้วยการการสร้างสรรค์และคิดค้นงานสร้างองค์ความรู้ทางด้านเทคโนโลยีใหม่ ๆ จนก่อให้เกิดทรัพย์สินทางปัญญาขึ้นมากมายที่อาศัยเทคโนโลยีในการขับเคลื่อนการทำงาน ดังจะเห็นได้จากการพัฒนาด้านเทคโนโลยีดิจิตอลที่สามารถเปลี่ยนแปลงข้อความเสียง หรือรูปภาพให้อยู่ในรูปดิจิทัลคอนเทนต์ (เนื้อหา) ได้อย่างง่ายดาย ทรัพย์สินทางปัญญาที่เห็นได้อย่างชัดเจนคืองานลิขสิทธิ์ที่มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบของงานให้อยู่ในรูปดิจิทัล ทำให้ทุกคนสามารถเข้าถึงงานที่ผู้สร้างสรรค์ได้คิดขึ้นได้ผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต รวมทั้งสามารถเผยแพร่ข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว ทั้งนี้ ความทันสมัยและรวดเร็วเหล่านี้ยังก่อให้เกิดการละเมิดของทรัพย์สิน ทางปัญญาของผู้อื่น โดยการหาช่องทางในการเผยแพร่งาน หรือหากำไรจากงานที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ จนทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้สร้างสรรค์ ไม่เพียงเท่านั้น ยังกระทบต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการเพื่อเพิ่ม ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศอีกด้วย แม้ประเทศไทยจะกำหนดมาตรการทางกฎหมาย แต่ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากอินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่มีความรวดเร็ว ครอบคลุมทั่วโลก การระบุตัวตนของผู้กระทำความผิดทำได้ยาก ทำให้ยากแก่การป้องกันรวมทั้งการแสวงหาพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิด จากการศึกษาพบว่า ประเทศไทยมีแนวคิดให้ความคุ้มครองผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต โดยนำมาตรการแจ้งเตือนและนำออก (Notice and Take down) จากกฎหมายลิขสิทธิ์แห่งสหัสวรรษดิจิทัล (Digital Millennium Copyright Act 1998: DMCA) ของประเทศอเมริกามาปรับใช้ โดยได้ถูกนำมาบัญญัติไว้ในมาตรา 32/3 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 ซึ่งประยุกต์ใช้กับพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 มาตรา 20 โดยในกฎหมายทั้งสองฉบับ ได้กำหนดวิธีการและหลักเกณฑ์ที่จะสามารถระงับ หรือยุติการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูล ทางคอมพิวเตอร์ที่มีการละเมิดลิขสิทธิ์ โดยสามารถยื่นคำร้องขอต่อศาลให้มีคำสั่งระงับ หรือยุติ การเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าวได้ แต่ทั้งนี้ พบว่า มีปัญหาในทางปฏิบัติเกี่ยวกับการบังคับใช้บทบัญญัติข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้บริการหลายประการ อาทิ ผู้ให้บริการไม่สามารถดำเนินการตามคำสั่งศาลที่ให้นำงานที่อ้างว่าได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ออกจากระบบคอมพิวเตอร์เนื่องจากเซิร์ฟเวอร์ที่พบงานดังกล่าวอยู่ต่างประเทศ หรือเจ้าของลิขสิทธิ์ไม่สามารถดำเนินคดีต่อผู้กระทำละเมิดลิขสิทธิ์ภายในระยะเวลาที่ศาลมีคำสั่งให้ระงับการกระทำที่อ้างว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์หรือนำงานที่อ้างว่าได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ออกจากระบบคอมพิวเตอร์เนื่องจากไม่สามารถหาตัวผู้กระทำละเมิดได้ ความสับสนต่อขั้นตอนและกระบวนวิธีในทางปฏิบัติ โดยเกี่ยวเนื่องด้วยการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่และวิธีการยื่นคำร้องต่อหน่วยงานที่รับผิดชอบต่างๆ และปัญหาในการตีความกรณีเรื่องการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาในชั้นศาลเกี่ยวกับการยื่นคำร้องของเจ้าของสิทธิ เป็นต้น ดังนั้น เพื่อให้การดำเนินการตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 มาตรา 32/3 และ พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 มาตรา 20 สามารถนำมาใช้ได้อย่าง มีประสิทธิภาพและแก้ปัญหาการบังคับใช้กฎหมาย จึงควรปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์โดยการกำหนดความรับผิดของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต และกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาอื่น ๆ เพื่อให้ครอบคลุมฐานความผิดการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา และปัญหาในทางปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์กรณีขั้นตอนการยื่นคำกล่าวหาและฟ้องร้อง ต้องจัดให้มีเจ้าหน้าที่ในให้ความช่วยเหลืออำนวยความสะดวกในการแนะนำ คัดกรอง และจัดเตรียมพยานหลักฐานแก่ ผู้ร้องมากขึ้น มีการทำงานแบบบูรณาการหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องและภาคเอกชนเจ้าของสิทธิเข้ามาร่วมกันในการระดมความคิดเห็น การจัดให้มีการประชาสัมพันธ์ เพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจแก่ประชาชนเจ้าของสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาที่มีธุรกิจขนาดกลางและขนาดเล็ก เกี่ยวกับขั้นตอนที่ถูกต้อง และชัดเจนในการดำเนินการเพื่อระงับการทำให้แพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ รวมไปถึงการจัดให้มีการทำความร่วมมือระหว่างประเทศในการจัดตั้งองค์กรเพื่อระงับการเผยแพร่ข้อมูลที่ละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาอย่างจริงจัง เพื่อให้การปฏิบัติการบังคับใช้ให้เป็นไปตามกฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นต่อไป

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์เรียนรู้และหอสมุด.

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@dpu.ac.th

Name: พินิจ ทิพย์มณี

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Modified: 2565-03-23

Created: 2563

Issued: 2565-03-17

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: นิติศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: กฎหมายเอกชนและกฎหมายธุรกิจ

Grantor: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

©copyrights มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Chalin.Ary.pdf	7.77 MB	4	2025-06-30 21:02:43

ใช้เวลา

0.235822 วินาที