ประสิทธิภาพการเข้าถึงของโครงข่ายคมนาคมขนส่งกับการใช้ประโยชน์ที่ดิน ในบริบทผังเมืองรวมเมืองเชียงใหม่ เพื่อการเติบโตเชิงพื้นที่อย่างชาญฉลาดและยั่งยืน

รายงานผลการวิจัยเรื่อง ประสิทธิภาพการเข้าถึงของโครงข่ายคมนาคมขนส่งกับการใช้ประโยชน์ที่ดิน ในบริบทผังเมืองรวมเมืองเชียงใหม่ เพื่อการเติบโตเชิงพื้นที่อย่างชาญฉลาดและยั่งยืน

Accessibility efficiency of transportation network with land use in the context of Chiang Mai comprehensive plan for spatial smart growth

Name: ลักษณา สัมมานิธิ

Organization : มหาวิทยาลัยแม่โจ้ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม

keyword: ประสิทธิภาพของการเข้าถึง

ThaSH: มหาวิทยาลัยแม่โจ้ -- ผลงานวิจัย

Classification :.DDC: 711.4

; โครงข่ายการคมนาคมขนส่ง

ThaSH: มหาวิทยาลัยแม่โจ้ -- คอลเล็คชันพิเศษ -- สิ่งพิมพ์ภาคเหนือ

; การใช้ประโยชน์ที่ดิน

ThaSH: ผังเมือง -- ไทย -- เชียงใหม่

; ผังเมืองรวม

ThaSH: การใช้ที่ดินในเมือง

ThaSH: คมนาคม -- ไทย -- เชียงใหม่

Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ประสิทธิภาพการเข้าถึงของโครงข่ายคมนาคมขนส่งกับการ ใช้ประโยชน์ที่ดินในบริบทผังเมืองรวมเมืองเชียงใหม่ ตั้งแต่ฉบับแรกในปี พ.ศ. 2527 ปรับปรุงครั้งที่ 1 ปี พ.ศ. 2532, ปรับปรุงครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2542 และปัจจุบัน ปรับปรุงครั้งที่ 3 พ.ศ. 2555 โดยชุดทฤษฎีและเทคนิค Space Syntax ร่วมกับระบบภูมิสารสนเทศการสํารวจพื้นที่และการวิเคราะห์เอกสาร ผลวิจัยพบว่าระบบ โครงข่ายคมนาคมขนส่งมีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตผังเมืองรวมเมืองที่เพิ่มขึ้นจาก 106.0 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2527 มาเป็น 429.0 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2532 จนถึงปัจจุบัน ส่งผลให้โครงสร้างระบบ คมนาคมขนส่งมีการเปลี่ยนแปลงศูนย์กลางความเจริญเมืองเชียงใหม่ขยายไปสู่พื้นที่ชุมชนเมืองโดยรอบ ในรูปแบบโครงข่ายถนนวงแหวนและถนนรัศมีจากศูนย์กลางเมืองร่วมกับรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินของศูนย์กลางเมืองเชียงใหม่ประเภทพาณิชยกรรมและพักอาศัยหนาแน่นมาก ล้อมรอบด้วยที่อยู่อาศัย หนาแน่นปานกลาง ที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย แทรกสลับกับแนวพื้นที่ชนบทและเกษตรกรรม การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเชิงสัณฐานของโครงข่ายคมนาคมขนส่งมีค่าประสิทธิภาพการเข้าถึงของโครงข่ายคมนาคมขนส่งที่วัดได้จากแบบจําลอง Space Syntax มีค่าเฉลี่ย 0.279821, 0.205415, 0.203256 และ 0.214098 ตามลําดับ ลักษณะโครงสร้างเชิงสัณฐานศูนย์กลางเมืองระยะแรกปี พ.ศ. 2527 ปรากฏบริเวณใจกลางเมืองเชียงใหม่ ระยะต่อมาปี พ.ศ. 2532 มีการขยายตัวลงมาทางด้านทิศใต้และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 จนถึงปัจจุบัน มีการขยายตัวออกไปทางทิศตะวันออกตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ตลอดจนบริเวณจุดตัดแนวถนนวงแหวนและแนวถนนรัศมีจากศูนย์กลางเมืองด้วยโครงสร้างเชิงสัณฐานของแนวถนนที่มีค่าประสิทธิภาพการเข้าถึงที่ดีกว่า แนวโน้มของการขยายตัวดังกล่าวเป็นปัจจัยสําคัญสําหรับการควบคุมการใช้ประโยชน์ที่ดินในอนาคต การใช้กฎหมาย การจัดทําแผนโครงสร้างสีเขียว และการสร้างแนวปฏิบัติ ที่ดีเพื่อรักษาพื้นที่เกษตรกรรมชานเมือง

มหาวิทยาลัยแม่โจ้. สำนักหอสมุด

Address: เชียงใหม่

Email: mjudc@mju.ac.th

Created: 30/0

Modified: 2563-10-05

Issued: 2563-09-26

งานวิจัย/Research report

application/pdf

รว 711.4 ล226ป

tha

Spatial: เชียงใหม่

©copyrights มหาวิทยาลัยแม่โจ้

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	abstract.pdf	3.06 MB	2	2023-07-07 06:56:24
2	fulltext.pdf	202.52 MB	10	2025-09-25 15:40:32

ใช้เวลา

0.025187 วินาที