ผลการใช้กิจกรรมการฝึกสมาธิเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สำหรับเด็ก ที่มีความต้องการพิเศษ

Name: สิริธารณ์ พูลพิพัฒน์

keyword: กิจกรรมบำบัด

; กิจกรรมบำบัดสำหรับเด็ก

Abstract: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบทดลอง แบบใช้กลุ่มควบคุมทดสอบก่อนและหลัง และแบบกลุ่มควบคุมวัดก่อนและหลัง มีวัตถุประสงค์คือ (๑) เพื่อศึกษากิจกรรมการฝึกสมาธิเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ (๒) เพื่อศึกษาผลการใช้กิจกรรมการฝึกสมาธิเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนช่วงชั้นปีที่ ๑ ปีการศึกษา ๒๕๕๙ ที่จัดเป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษ คือ เป็นเด็กสมาธิสั้นและเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ที่มีอาการสมาธิสั้นร่วมด้วย โดยมีใบวินิจฉัยจากแพทย์ หรือคัดกรองโดยครูประจำชั้น ครูผู้สอนรายวิชา จากโรงเรียนเทศบาลวัดกู่คำ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน ๕ คน โดยกำหนดให้เป็นกลุ่มทดลอง และโรงเรียนเทศบาลวัดเกตุการาม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน ๕ คน โดยกำหนดให้เป็นกลุ่มควบคุม มีระยะเวลาดำเนินการทั้งหมด ๑๒ สัปดาห์ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการฝึกสมาธิตามแนวหลวงพ่อเทียน จิตตฺสุโภ การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติ t-test แบบ ๒ กลุ่มตัวอย่างที่เป็นอิสระต่อกัน และแบบ ๒ กลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน ผลการวิจัยพบว่า การฝึกสมาธิมีหลายรูปแบบ ซึ่งแบ่งออกเป็น (๑) สมาธิที่ไม่เกี่ยวข้องกับหลักการทางศาสนา (๒) สมาธิในพระพุทธศาสนา โดยการทำสมาธิตามแนวหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ นั้นเป็นหนึ่งในการทำสมาธิในพระพุทธศาสนาเถรวาท ซึ่งเป็นการทำสมาธิแบบเคลื่อนไหว มีวิธีการทำที่ง่าย เหมาะสมกับเด็กสมาธิสั้น และเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ที่มีอาการสมาธิสั้นร่วมด้วย โดยนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการฝึกสมาธิตามแนวหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภนั้น มีพฤติกรรมการเรียนรู้ในห้องเรียนดีขึ้น โดยมีความถี่พฤติกรรมไม่ตั้งใจเรียนหลังการทดลองน้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ และความถี่พฤติกรรมไม่ตั้งใจเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองในระยะหลังการทดลองน้อยกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ สำหรับนักเรียนกลุ่มควบคุมนั้น มีความถี่พฤติกรรมไม่ตั้งใจเรียนก่อนการทดลองและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน และความถี่พฤติกรรมไม่ตั้งใจเรียนก่อนการทดลองระหว่างนักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ นักเรียนกลุ่มทดลอง ก่อนได้รับการฝึกสมาธิ มักจะไม่ตั้งใจเรียน ก่อกวนชั้นเรียน เหม่อลอย ไม่มีสมาธิไม่สามารถทำงานที่ได้รับมอบหมายได้สำเร็จ แต่เมื่อได้มาฝึกเดินจงกรม และทำสมาธิตามแนวหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ทำให้มีความตั้งใจเรียนมากขึ้น การก่อกวนชั้นเรียนลดลง มีสมาธิมากขึ้น

Abstract: This research was an experimental research along pretest-posttest control group design and ABF control group design aiming at (1) studying the meditation activities for developing the special needs children’s learning, (2) studying the results of using meditation activities. The experimental group sample used in this research was of 5 grade level 1 students enrolled in 2016 academic year classified at students with special needs who had attention deficit hyperactivity disorder and students having problem on learning with attention deficit syndrome diagnosed with medical report by physician or screened by the class teacher and the subject teacher from Wat Ku Kham Municipal School, Muang District, Chiang Mai Province. The control group sample was composed of 5 students from the Wat Ketkaram Municipal School, Muang District, Chiang Mai Province. Operational period took 12weeks. Experimental group subjects had been trained by meditation program along the guideline provided by Luangpor Teean Jittasubho. The data were analyzed using independent sample t-test and paired sample t-test. The findings reveal that meditation was done in many forms, namely, (1) Non-religious meditation, (2) Buddhist meditation. The last one was pursued along Luangpor Teean Jittasubho guideline complying to Thevarãda doctrine utilizing body movement with simple procedures suitable to the attention deficit students and those who were with learning problem caused by the attention deficit hyperactivity disorder. After the experiment, the experimental group students who were trained to practice meditation along Luangpor Teean Jittasubho’s guideline had less inattentive behaviour than the students in control group at 0.05 level of significance. The inattentive behaviour of the students in the experimental group after the experiment was less than that before the experiment with a level of significance. For students in the control group, their inattentive behaviour before and after the experiment had not significantly differed. The frequency of the inattentive behaviour of the students in both groups before the experiment had not significantly differed. Besides, before practising the meditation, most students in the experimental group were not concentrated in class. They could not stop interrupting teachers and theirs friends After practising walking meditation and Luangpor Teean Jittasubho’s way of meditation, they stayed focused in classroom and had less interrupt teachers and theirs friends.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สำนักหอสมุดและเทคโนโลยีสารสนเทศ

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระครูสุนทรสังฆพินิต

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: วิโรจน์ อินทนนท์

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2017

Modified: 2561-08-14

Issued: 2561-08-14

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต (พระพุทธศาสนา)

Level: ปริญญาเอก

Descipline: สาขาวิชาพระพุทธศาสนา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	MCU600102-004.pdf	9.99 MB	197	2026-01-29 14:14:02

ใช้เวลา

0.029844 วินาที