ผลของการรับประทานวิตามินซีเสริมต่อระดับไขมันชนิดความหนาแน่นสูงในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2

The effects of vitamin c supplementation on serum HDL-C in typy II diabetic patient

Effects of vitamin c supplementation on serum HDL-C in typy II diabetic patient

Name: วาโย อัศวรุ่งเรือง

Organization : มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

Name: Wayo Assawarungruang

keyword: วิตามินซี

ThaSH: เบาหวาน

Classification :.LCCS: WK850

ThaSH: วิตามินซี

ThaSH: ภาวะไขมันสูงในเลือด

Abstract: วิตามินซี เป็นวิตามินที่ละลายได้ในน้ำตัวหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมจากประชาชนในการบริโภค ทั้งในลักษณะของการรับประทานเป็นอาหารเสริมหรือเพื่อการรักษาโรค บทบาทของวิตามินซีต่อระดับไขมันในเลือดได้รับการศึกษามาอย่างกว้างขวางในระดับนานาชาติ ในบางการศึกษาพบว่า วิตามินซีสามารถเพิ่มระดับของไขมันชนิดความหนาแน่นสูงได้ แต่ยังไม่มีผลที่ชัดเจนเพียงพอ การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการรับประทานวิตามินซีเสริมต่อระดับไขมันชนิดความหนาแน่นสูงในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 การศึกษานี้ทำการศึกษาแบบ randomized - controlled trial โดยแยกผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ทั้งหมด 116 ราย เป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 58 ราย เปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ไม่ได้รับและกลุ่มที่ได้รับประทานวิตามินซีเสริม 1,000 มก./วัน และติดตามการศึกษาโดยพิจารณาจากความเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำตาล (FBS) ระดับน้ำตาลสะสม (HbA1C) ระดับไขมันรวม (CHOL) ระดับไขมันชนิดความหนาแน่นสูง (HDL) ระดับไขมันชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDL) ระดับไตรกลีเซอไรด์ (TG) และค่าการทำงานของไต (Cr) ในครั้งแรกที่เข้าร่วมโครงการศึกษาและสัปดาห์ที่ 12 หลังเข้าร่วมโครงการศึกษา ผลการศึกษาพบว่า หลังจากให้วิตามินซีขนาด 1,000 มก./วัน เป็นเวลาทั้งสิ้น 12 สัปดาห์ ระดับ FBS เพิ่มขึ้นทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ 6.4 มก./ดล. และ 1.3 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ระดับ HbA1C เฉลี่ยเพิ่มขึ้นทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ 0.7% และ 0.3% ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ระดับ CHOL เฉลี่ยลดลงทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ1.3 มก./ดล. และ 8.7 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ระดับ HDL เฉลี่ยเพิ่มขึ้นทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ 2.9 มก./ดล. และ 3.6 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ระดับ LDL เฉลี่ยลดลงทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ 0.5 มก./ดล. และ 11.1 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ระดับ TG เฉลี่ยลดลงทั้ง 2 กลุ่ม เท่ากับ 9.5 มก./ดล. และ 7.5 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ ระดับ Cr เฉลี่ยลดลงทั้ง 2 กลุ่ม ท่ากับ 0.002 มก./ดล. และ 0.024 มก./ดล. ในกลุ่มที่ได้รับวิตามินซีและที่ไม่ได้รับวิตามินซีตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ สรุปได้ว่า จากการศึกษาในผู้ป่วย 115 ราย ไม่พบความแตกต่างของระดับไขมันชนิดความหนาแน่นสูงในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ได้รับประทานวิตามินซีเสริมขนาด 1,000 มก./วัน แต่ก็ไม่พบภาวะแทรกซ้อนหรือผลข้างเคียงจากการรับประทานวิตามินซีเสริม จึงควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันผลการรักษาของวิตามินซีต่อไป

Abstract: Vitamin C is one of the important soluble vitamin that is widely used as supplementation and drug. It has been published about antioxidant effect that inhibits lipid peroxidation and improves lipid profile, especially increases HDL but the significant is not show clearly in many studies. Objective: This study aims to assess the effect of vitamin C supplementation on HDL among DM type II patients. Materials and Methods: In this randomized, controlled trial, a total of 116 patients were randomly assigned to vitamin C (n=58) or control groups (n=58). Patients in the vitamin C group consumed 1000 mg vitamin C and those in the control group were not given vitamin C every other day for 12 weeks. Fasting blood sugar (FBS), HbA1C, total cholesterol (CHOL), high density lipoprotein (HDL), low density lipoprotein (LDL), triglyceride (TG) and serum creatinine (Cr) were collected at baseline and at the end of the study to measure the changing in all profiles. Result: There was no significant difference in the changing in FBS between groups (Vit C group +6.4 mg/dL, control group +1.3 mg/dL, p= 0.543). There was no significant difference in the changing in HbA1C between groups (Vit C group +0.7%, control group +0.3%, p= 0.050). There was no significant difference in the changing in CHOL between groups (Vit C group -1.3 mg/dL, control group -8.7 mg/dL, p= 0.285). There was no significant difference in the changing in HDL between groups (Vit C group +2.9 mg/dL, control group +3.6 mg/dL, p= 0.652). There was no significant difference in the changing in LDL between groups (Vit C group -0.5 mg/dL, control group -11.1 mg/dL, p= 0.093). There was no significant difference in the changing in TG between groups (Vit C group -9.5 mg/dL, control group -7.5 mg/dL, p= 0.887). And there was also no difference in the changing in Cr between groups (Vit C group 0.002 mg/dL, control group 0.024 mg/dL, p= 0.384). Conclusion: Every day supplementation with 1000 mg vitamin C for 12 weeks doesn’t increase serum HDL in DM type2 patients. Further studies are needed to assess the effect of vitamin C supplementation on HDL among DM type II patients.

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา

Address: เชียงราย

Email: library@mfu.ac.th

Name: วิจิตร บุณยะโหตระ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2558

Issued: 2016

Modified: 2020-04-20

Issued: 2559-12-02

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: วพ. WK850 ว475ผ 2558

tha

DegreeName: วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: เวชศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ

Grantor: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

©copyrights มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Wayo Assawarungruang.pdf	3.59 MB	66	2025-12-27 16:51:48

ใช้เวลา

0.037391 วินาที