การใช้สิ่งเศษเหลือทิ้งสำหรับบำบัดน้ำทิ้งสีย้อม

Name: ภัทรา วงษ์พันธ์กมล

Name: ศิรประภา ชัยเนตร

Name: กลิ่นประทุม ปัญญาปิง

keyword: น้ำเสีย การกำจัดสี

; การดูดซับ

; การกำจัดสีย้อมจากน้ำเสีย

Abstract: การศึกษาการดูดติดสีของน้าทิ้งประเภทน้าสีโดยใช้วัสดุเหลือทิ้งจากการเกษตร 4 ประเภท คือ เศษกิ่งและเศษใบลาไยแห้ง เศษกิ่งและเศษใบมะม่วงแห้ง โดยเลือกทาการศึกษา 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาลักษณะสมบัติของวัสดุดูดซับ ขั้นตอนที่ 2 ทาการศึกษาหาระยะเวลา และปริมาณที่เหมาะสม ต่อการดูดติดผิวของวัสดุดูดซับ ส่วนขั้นตอนที่ 3 คือ การหาประสิทธิภาพของวัสดุดูดซับ โดยเปรียบเทียบระหว่าง ไอโซเทอมแบบฟรุนดิช และไอโซเทอมแบบแลงเมียร์ จากการศึกษาพบว่าวัสดุดูดซับทั้ง 4 ประเภท มีค่าพีเอชและ ค่าร้อยละของคาร์บอนใกล้เคียงกัน คือ 5.7 – 6.8 และ 46.13 – 50.66 ระยะเวลาที่เหมาะสมในการดูดติดสี คือ 60, 90, 30 และ 90 นาที ตามลาดับ ค่าร้อยละของการกาจัดสีโดยเฉลี่ย พบว่า มีค่าเท่ากับ 32.0, 40.8, 47.5 และ 55.9 ตามลาดับ ส่วนการหาประสิทธิภาพในการดูดติดสี พบว่า เศษกิ่งลาไยแห้ง เศษใบลาไยแห้ง และเศษกิ่งมะม่วงแห้งจะใช้ไอโซเทอมการดูดซับแบบแลงเมียร์อธิบายผลได้ดีกว่า ในขณะที่เศษใบมะม่วงแห้งใช้ไอโซเทอมการดูดซับแบบฟรุนดิชอธิบายผลได้ดีกว่า ในส่วนประสิทธิภาพในการดูดซับสีน้าทิ้งประเภทน้าสี โดยพบว่า เศษใบมะม่วงแห้งจะมีประสิทธิภาพในการดูดซับสี ดีกว่าวัสดุดูดซับประเภทอื่นที่ความเข้มข้นของสีสังเคราะห์ที่ 300 มิลิกรัมต่อลิตร

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา. ห้องสมุด

Address: เชียงใหม่

Email: library@rmutl.ac.th

Created: 2556

Modified: 2559-09-02

Issued: 2559-09-02

งานวิจัย/Research report

application/pdf

tha

©copyrights มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	The adsorption of color from dye wastewater.pdf	13.87 MB	12	2021-07-27 13:38:24

ใช้เวลา

0.031304 วินาที