ปัญหาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการออกกฎขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490

Problems of public participation on regulations issued by the local government under the fisheries act B.E. 2490

Name: วรพงศ์ สาระรัตน์

ThaSH: การจัดการประมง -- การมีส่วนร่วมของประชาชน -- วิจัย

Classification :.DDC: 343.07692

ThaSH: การจัดการประมง -- กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ -- วิจัย

ThaSH: กฎหมายประมง -- วิจัย

ThaSH: พระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 -- วิจัย

Abstract: วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และหลักการที่เกี่ยวข้องกับการจัดการทรัพยากรประมง สิทธิของประชาชนในการมีส่วนร่วมกับรัฐในการจัดการทรัพยากรประมง กฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดการทรัพยากรประมงของประเทศไทยและต่างประเทศ อำนาจหน้าที่ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดการทรัพยากรประมง เพื่อหาแนวทางในการให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมง การแก้ไขปัญหาการบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงาน และปัญหาการจัดภารกิจของรัฐในการจัดการทรัพยากรประมงที่ไม่ชัดเจน จากการศึกษาพบว่า ในปัจจุบันการจัดการทรัพยากรธรรมชาติถือเป็นบริการสาธารณะประเภทหนึ่งที่รัฐจะต้องจัดทำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรัพยากรประมงอันเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่มีความสำคัญต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน สภาวะทางเศรษฐกิจ สังคม ซึ่งรัฐต้องจัดการให้เกิดการใช้ประโยชน์อย่างสมดุลและยั่งยืน และเป็นไปตามหลักการที่รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญ แต่อย่างไรก็ดี การจัดการทรัพยากรประมงในประเทศไทยที่ผ่านมายังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร สาเหตุเนื่องมาจาก (1) การขาดการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ได้รับรองสิทธิของประชาชน ชุมชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้มีส่วนร่วมในการจัดการ การบำรุงรักษา และการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม รวมทั้งความหลากหลายทางชีวภาพไว้ แต่พระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 ยังไม่มีบทบัญญัติในเรื่องดังกล่าว เป็นเหตุให้ภาครัฐจัดการทรัพยากรประมงแต่เพียงลำพัง ขาดความร่วมมือจากประชาชนผู้อยู่ใต้บังคับของกฎหมาย ไม่สามารถระดมพลังคนในสังคมเข้ามาร่วมจัดการและแก้ไขปัญหาการประมง ซึ่งส่งผลให้การจัดทำบริการสาธารณะของรัฐไม่ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้อย่างแท้จริง (2) การบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงาน ซึ่งกรมประมงและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่างก็มีอำนาจหน้าที่ในการจัดการทรัพยากรประมง และแต่ละองค์กรต่างก็ใช้อำนาจของตนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมาย จึงเกิดเป็นปัญหาการบังคับใช้กฎหมายและการใช้อำนาจหน้าที่ที่ซ้ำซ้อนและไม่สอดคล้องกัน (3) การจัดภารกิจของรัฐในการจัดการทรัพยากรประมงที่ไม่ชัดเจน ซึ่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 เป็นกฎหมายหลักที่ใช้ในการจัดการทรัพยากรประมงของรัฐ และไม่มีบทบัญญัติมอบอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถออกข้อบัญญัติเพื่อการจัดการทรัพยากรประมงได้ แต่องค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งได้ออกข้อบัญญัติท้องถิ่น โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ที่มีเนื้อความบางส่วนที่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 รวมทั้งกฎหมายลำดับรองของพระราชบัญญัติดังกล่าว จึงทำให้เกิดปัญหากฎหมายลำดับรองที่ว่าด้วยเรื่องเดียวกัน แต่ได้ออกโดยอาศัยฐานอำนาจตามกฎหมายแม่บทที่ต่างกัน มีเนื้อความขัดหรือแย้งกัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนจึงขอเสนอให้ (1) ปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 โดยให้มีบทบัญญัติรับรองสิทธิในการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการทรัพยากรประมง เช่น ให้มีบทบัญญัติว่าด้วยการมีคณะกรรมการนโยบายประมงระดับชาติ คณะกรรมการประมงระดับจังหวัด และคณะกรรมการประมงระดับท้องถิ่น การมีบทบัญญัติให้รัฐมีหน้าที่ส่งเสริมและสนับสนุนการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรประมงประชาชนและชุมชนให้ชัดเจนและเป็นรูปธรรม (2) ปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 และกฎหมายลำดับรอง ให้มีบทบัญญัติที่กำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่และขอบเขตของอำนาจหน้าที่ในการจัดการทรัพยากรประมงขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้ชัดเจน (3) ปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 โดยให้มีบทบัญญัติให้อำนาจหน้าที่แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการออกข้อบัญญัติท้องถิ่นเพื่อกำหนดมาตรการในการจัดการทรัพยากรประมงให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพของพื้นที่ สภาวการณ์ของทรัพยากรประมง สภาพทางเศรษฐกิจสังคมของชุมชนท้องถิ่นของตน มีบทบัญญัติให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่ในการอนุญาตให้บุคคลใดทำการประมงหรือประกอบกิจการเพื่อประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งในกรณีใดกรณีหนึ่งได้ และมีบทบัญญัติให้ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่ในการบังคับใช้กฎหมายดังกล่าว

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์สนเทศและหอสมุด.

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@dpu.ac.th

Name: วีระ โลจายะ

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Modified: 2558-02-06

Created: 2556

Issued: 2558-01-26

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: วพ343.07692 ว314ป

tha

DegreeName: นิติศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: กฎหมายมหาชน

Grantor: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

©copyrights มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	Cover.PDF	499.74 KB	55	2020-06-23 16:24:31
2	ABS.PDF	341.75 KB	45	2020-06-23 16:24:33
3	Chap_1.PDF	381.67 KB	33	2021-09-26 09:28:59
4	Chap_2.PDF	982.49 KB	39	2020-06-23 16:24:37
5	Chap_3.PDF	870.91 KB	45	2020-06-23 16:24:39
6	Chap_4.PDF	550.59 KB	37	2021-09-26 09:28:01
7	Chap_5.PDF	326.07 KB	36	2021-09-26 09:33:36
8	App-bip.PDF	426.78 KB	71	2020-06-23 16:24:45
9	Vita.PDF	279.74 KB	24	2020-06-23 16:24:47

ใช้เวลา

0.351024 วินาที