แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
นรินทร์ จุ่มศรี. มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลจากการใช้บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์. ปริญญาโท(กฎหมายมหาชน). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์สนเทศและหอสมุด. : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 2555.
มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลจากการใช้บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์
Legal measures regarding the protection of personal data for the use of social networking
Name: นรินทร์ จุ่มศรี
Classification :.DDC: 342.0858
ThaSH:
เครือข่ายสังคมออนไลน์
-- การศึกษาเฉพาะกรณี
Abstract:
วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายในการศึกษาในเรื่องมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลจากการใช้บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์ ซึ่งในสังคมปัจจุบันการใช้คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ถือได้ว่าเป็นช่องทางสำคัญในการติดต่อสื่อสารระหว่างบุคคลในสังคมเพื่อแสวงหาความบันเทิง เพื่อประโยชน์ในทางการค้าหรือในการให้บริการ หรือเพื่อประโยชน์ในทางการแพทย์หรือการศึกษา เมื่อคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้พัฒนามากขึ้นส่งผลให้เกิดบริการเว็บไซต์ในรูปแบบเครือข่ายสังคมออนไลน์ (Social Media Network) ซึ่งผู้ใช้บริการสามารถเข้าไปใช้บริการโดยการสมัครเป็นสมาชิกและต้องให้ข้อมูลส่วนบุคคลแก่เว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์ เช่น ชื่อ-สกุล ภาพถ่าย ที่อยู่ อายุ เพศ การศึกษา อาชีพ สถานภาพครอบครัว กิจกรรมที่สนใจ เป็นต้น ซึ่งการให้บริการเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์มีลักษณะเป็นการสร้างความสัมพันธ์ของกลุ่มคนรูปแบบหนึ่งที่ปรากฏตัวบนระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ตที่เรียกว่า ชุมชนออนไลน์ (Community Online) ซึ่งมีลักษณะเป็นสังคมเสมือน (Virtual Community) ติดต่อสื่อสารกันอย่างเป็นเครือข่าย (Network) แต่เทคโนโลยีย่อมมีทั้งผลดีและผลเสียซึ่งผลเสียโดยเฉพาะการล่วงละเมิดข้อมูลส่วนบุคคล เช่น การนำข้อมูลส่วนบุคคลไปแสวงหาผลประโยชน์โดยการนำข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้บริการไปขายให้แก่บุคคลภายนอกเพื่อประโยชน์ในการเสนอขายสินค้าหรือบริการ หรือการนำข้อมูลส่วนบุคคลไปเปิดเผยโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เป็นเจ้าของข้อมูล ซึ่งเป็นการเข้าถึงข้อมูลที่ไม่เหมาะสม ถือเป็นการละเมิดสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัว (Rights of Privacy) ซึ่งเป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่มีความหมายกว้างขวางครอบคลุมถึงสิทธิอื่นๆ รวมถึงสิทธิในการได้รับความคุ้มครองข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลด้วยโดยเป็นสิทธิเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวในการติดต่อสื่อสาร (Communication Privacy) วิทยานิพนธ์นี้ยังได้วิเคราะห์และศึกษาถึงการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของต่างประเทศ เช่น ประเทศอังกฤษ สหรัฐอเมริกา ประเทศออสเตรเลีย ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส และประเทศญี่ปุ่น โดยประเทศที่กล่าวมานี้ต่างมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเป็นการเฉพาะเจาะจงทั้งยังมีหน่วยงานที่ควบคุมดูแลให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของประชากรในประเทศด้วย
จากการศึกษาพบว่า เมื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ได้บัญญัติถึงการคุ้มครองสิทธิความเป็นอยู่ส่วนตัวซึ่งครอบคลุมถึงสิทธิในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของแต่ละคนไว้แล้วตามมาตรา 35 แต่การรับรองสิทธิไว้เพียงเช่นนี้เป็นการรับรองสิทธิแบบกว้าง ๆ ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายลำดับรองโดยเฉพาะเพื่อให้การรับรองสิทธิในการที่ประชาชนจะได้รับความคุ้มครองจากรัฐในเรื่องการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามรัฐธรรมนูญได้อย่างแท้จริงเป็นรูปธรรม ซึ่งในปัจจุบันร่างกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของประเทศไทยได้ถูกยกร่างขึ้น แต่ปัจจุบันปรากฏว่าร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ฉบับดังกล่าวนี้มีสถานะตกไปด้วยสาเหตุของการการเปลี่ยนแปลงรัฐบาล นอกจากนี้วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังได้ศึกษาถึงปัญหาการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พุทธศักราช 2540 พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พุทธศักราช 2550 ซึ่งปรากฏว่ายังไม่ครอบคลุมการให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์
เมื่อได้ศึกษาถึงหลักแนวความคิดทฤษฎีต่างๆ เปรียบเทียบกับกฎหมายและแนวทางปฏิบัติทั้งของประเทศไทยและต่างประเทศแล้ว ผู้เขียนจึงเสนอให้มีการยกร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเป็นการเฉพาะ โดยกำหนดกรอบในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับประชาชนว่าข้อมูลของตนได้รับการคุ้มครอง อีกทั้งเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะละเมิดเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการละเมิดข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลในการใช้บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์ และเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา เสนอให้มีการเพิ่มเติมลักษณะใหม่เข้าไปโดยกำหนดหมวดขึ้นมาใหม่ที่เกี่ยวกับสิทธิในข้อมูลส่วนบุคคลโดยเพิ่มเติมฐานความผิดอันเกี่ยวกับการกระทำใด ๆ อันเป็นการรบกวนสิทธิในข้อมูลส่วนบุคคล ทั้งนี้โดยอาจกำหนดโทษทางอาญาตามที่เห็นสมควร และแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พุทธศักราช 2550 โดยเพิ่มเติมฐานความผิดเกี่ยวกับการนำข้อมูลส่วนบุคคลของผู้อื่นออกเผยแพร่สู่เครือข่ายสังคมออนไลน์หรือเผยแพร่ลงในระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ซึ่งประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้โดยมิได้รับความยินยอมจากผู้เป็นเจ้าของข้อมูลซึ่งอาจทำให้ผู้เป็นเจ้าของข้อมูลได้รับความเสียหายเป็นความผิดต่อกฎหมายด้วย ทั้งนี้เพื่อให้การคุ้มครองสิทธิในข้อมูลส่วนบุคคลสัมฤทธิ์ผลสมดังเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550
T
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ศูนย์สนเทศและหอสมุด
Address:
กรุงเทพมหานคร
Email:
library@dpu.ac.th
Name: วีระ โลจายะ
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Modified:
2556-10-02
Created:
2555
Issued:
2556-05-10
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
CallNumber:
วพ342.0858 น243ม
tha
DegreeName: นิติศาสตรมหาบัณฑิต
Level: ปริญญาโท
Descipline: กฎหมายมหาชน
Grantor: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
©copyrights มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
RightsAccess:
ใช้เวลา
-0.778717 วินาที
นรินทร์ จุ่มศรี
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลจากการใช้บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ นรินทร์ จุ่มศรี | วีระ โลจายะ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
วีระ โลจายะ