Factors associated with medication adherence of patients with type 2 diabetes mellitus in Khumaung district Burirum province Thailand

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 มนอำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ ประเทศไทย

Name: Bhawak Chaimun

MeSH: Medication Adherence

LCSH: Diabetics -- Social networks

LCSH: Health attitudes

LCSH: Health behavior -- Burirum

Abstract: The present study was a case-control study which investigated different factors affecting medication adherence of patients with Type 2 diabetes who sought treatment at the Diabetes Clinic of Khumaung Hospital or one of the ten community health centers in Khumaung District, Burirum Province. Data collection took place between October 2008 and January 2009. The total number of subjects, who were selected by means of purposive sampling based on the OPD cards, was 254. The subjects were divided into two groups. One hundred and twenty-seven subjects in the case group were those who had medication adherence, while the other 127 subjects in the control group were those with medication non-adherence. Data were collected by means of interviews based on a set of questionnaires, and data were analyzed using descriptive statistics and Pearson’s product moment correlation to determine the relationship between different factors and medication adherence. The study findings showed that gender was associated with medication adherence as female patients were more likely to have medication adherence than male patients, with statistical significance (95% CI = 1.134 – 3.759). An increase in types of diabetic medication to two or more types, reduced medication adherence when compared to receiving only one type of medication, with statistical significance (95% CI = 0.116 – 0.401). If the number of pills prescribed by the doctor was more than three pills it reduced medication adherence when compared to those receiving less than three pills, with statistical significance (95% CI = 0.283 – 0.957). It knowledge scores lower than moderate reduced medication adherence with a statistical significance (95% CI = 0.066 – 0.205), The perception scores lower than moderate reduced medication adherence, with a statistical significance (95% CI = 0.010 – 0.112), and the social support scores lower than moderate reduced medication adherence, with a statistical significance (95% CI = 0.078 – 0.753). Based on the findings of this study, it is recommended that nurses should find ways to better encourage patients to have more medication adherence. In addition, when caring for patients with Type 2 diabetes, nurses should work with the multidisciplinary team to enable the patients to adjust their other behaviors such as stimulating them to exercise more and to more strictly control their diets so as to be better able to control their blood sugar level and reduce the amount of medication intake. Experimental studies, therefore, should be conducted to more effectively promote medication adherence among patients with Type 2 diabetes

Abstract: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบ case-control study โดยการศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่มีความสัมพันธ์กับความ สม่ำเสมอในการรับประทานยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในอำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ ได้ทำการศึกษาใน คลินิกเบาหวานของโรงพยาบาลคูเมืองและหน่วยบริการปฐมภูมิในเครือข่ายจำนวน 11 แห่ง ดำเนินการรวบรวม ข้อมูลระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ.2551 - มกราคม พ.ศ.2552 จากกลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 254 คน ประกอบด้วยกลุ่ม ศึกษา คือผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่รับประทานยาอย่างสม่ำเสมอจำนวน 127 คน และกลุ่มควบคุมซึ่งเป็นผู้ป่วย เบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ได้รับประทานยาอย่างสม่ำเสมอ จำนวน 127 คน ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและหาความสัมพันธ์โดยใช้ สถิติสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า เพศมีความสัมพันธ์กับการรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอ โดยเพศหญิงมีความ สม่ำเสมอในการรับประทานยามากกว่าเพศชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (95% CI = 1.134 – 3.749) จำนวนชนิด ยาเบาหวานที่เพิ่มขึ้นเป็น 2 ชนิดทำให้การรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอลดลง มากกว่าการได้รับยาเบาหวาน จำนวน 1 ชนิด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (95% CI =.116 - .401)จำนวนเม็ดยาเบาหวานที่เพิ่มขึ้นมากกว่า 3 เม็ดทำ ให้การรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอลดลง มากกว่าการได้รับจำนวนเม็ดยาเบาหวานที่น้อยกว่า 3 เม็ด อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (95% CI =.283 - .957 )คะแนนความรู้ที่ได้ที่น้อยกว่าระดับปานกลาง ทำให้การ รับประทานยา อย่างสม่ำเสมอลดลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิต(95% CI =.066 - .205) คะแนนความรับรู้ที่น้อยกว่า ระดับปานกลาง ทำให้การรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอลดลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (95% CI =.010 - .112) คะแนนการ สนับสนุนทางสังคมที่น้อยกว่าระดับปานกลาง ทำให้การรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอลดลง อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ(95% CI =.078 - .753) จากการวิจัยในครั้งมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลควรหาแนวทางในการดูแลส่งเสริมผู้ป่วย ในการ ช่วยเหลือให้ได้มีการรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอ ในการดูแลผู้ป่วยเบาหวานควรมีการร่วมมือกับ สหสาขา วิชาชีพ เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในด้านอื่นเพิ่มเติม เช่นกระตุ้นให้ผู้ป่วยมีการออกกำลังกายเพิ่มขึ้น ควบคุมอาหารอย่างเข้มงวดมากขึ้นเพื่อให้สามารถควบคุมระดับน้ำตาลได้ดีขึ้น จะได้ลดจำนวนยาที่ต้อง รับประทานลง ในการศึกษาครั้งต่อไปจึงควรมีการวิจัยเชิงทดลองเพื่อหาแนวทางส่งเสริมให้มีอัตราการ รับประทานยาอย่างสม่ำเสมอเพิ่มขึ้น

Mahidol University. Mahidol University Library and Knowledge Center

Address: NAKHONPATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Panudda Priyatruk

Role: Thesis Advisors

Created: 2009

Modified: 2553-07-14

Issued: 2010-07-13

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH B575f 2009

eng

Spatial: Burirum

DegreeName: Master of Nursing Science

Level: Master's Degree

Descipline: Family Nurse Practitioner

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4637732.pdf	2.04 MB	278	2025-09-22 15:10:07

ใช้เวลา

-0.564011 วินาที