Systematic review and meta-analysis of self-monitoring of blood glucose on glycemic control in type 2 diabetic patients

การทบทวนอย่างเป็นระบบและอภิวิเคราะห์ของการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองต่อการควบคุมระดับน้ำตาลของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2.

Name: Warisara Jiamsathit

MeSH: Blood Glucose -- analysis

MeSH: Diabetes Mellitus Type 2 -- prevention & control

MeSH: Meta-Analysis

Abstract: The main objective of this study was to evaluate the efficacy of self-monitoring of blood glucose (SMBG) on glycemic control in non-insulin-treated type 2 diabetic patients. Clinical trials of SMBG, aimed at improving glycemic control in type 2 diabetic patients, were identified through electronic searches (MEDLINE, EMBASE and The Cochrane Library) up until September 2007 and historical searches through the reference lists of relevant articles. For a trial to be included, it had to consist of randomized controlled trials of any SMBG, and also, aim at improving glycemic control in non-insulin-treated type 2 diabetic patients and reporting HbA1c as an outcome measure. The efficacy was estimated using the mean difference in the changes of HbA1c from baseline to final assessment between the SMBG and the control groups. The SMBG with/without diabetes care was more effective than non SMBG in reducing HbA1c in non-insulin-treated type 2 diabetic patients (pooled mean difference -0.24%; 95% CI -0.37% to -0.12%, p=0.0002). When compared with the non SMBG group, HbA1c was reduced significantly in the SMBG subgroup where the results of SMBG were used to modify diet, physical activity or drug regimens (pooled mean difference -0.27%; 95% CI -0.41% to -0.14%, p<0.0001). In contrast there was no significant difference in effects between the SMBG subgroup without the use of SMBG results to modify diabetic management and non SMBG in non-insulin-treated type 2 diabetic patients (pooled mean difference -0.12%; 95% CI -0.32% to 0.08%, p=0.25). SMBG alone was inferior to SMBG with reinforcement in reducing HbA1c in non-insulin-treated type 2 diabetic patients (pooled mean difference 0.66%; 95% CI 0.20% to 1.12%, p=0.005). This systematic review and meta-analysis suggest that SMBG, with the use of its results to modify diet, physical activity or drug regimens, is effective in improving glycemic control compared to non SMBG, but is less effective than SMBG with regard to reinforcement in non-insulin-treated type 2 diabetic patients.

Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลของการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองต่อการ ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้อินซูลิน โดยการสืบค้นงานวิจัยทางคลินิกของ การตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองที่มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วย เบาหวานชนิดที่ 2 จากฐานข้อมูลอิเล็คทรอนิคส์ (MEDLINE, EMBASE และ The Cochrane Library) จนถึงเดือน กันยายน 2550 และติดตามจากเอกสารอ้างอิงในบทความที่เกี่ยวข้อง เกณฑ์การคัดเลือกงานวิจัยมีดังนี้ 1) เป็น การศึกษาทางคลินิกแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมที่ศึกษาผลของการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองต่อการ ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้อินซูลินและ 2) รายงานตัวชี้วัดประสิทธิผลเป็น ค่าฮีโมโกลบินเอวันซี (HbA1c) งานวิจัยที่ได้มาจะถูกนำมาวิเคราะห์รวมผลโดยใช้วิธีการทางสถิติ ประสิทธิผลของ การตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองจะแสดงในรูปความแตกต่างเฉลี่ย (mean difference) ของค่าฮีโมโกลบิน เอวันซีที่เปลี่ยนแปลงไปจากค่าเริ่มต้นระหว่างกลุ่มที่ตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองและกลุ่มควบคุม จากการทบทวนเอกสารอย่างเป็นระบบในครั้งนี้พบว่าการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองร่วมกับการมี/ ไม่มีการดูแลเบาหวาน (diabetes care) สามารถลดระดับฮีโมโกลบินเอวันซีในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้ อินซูลินได้ดีกว่าการไม่ตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเอง (pooled mean difference -0.24%; 95% CI -0.37% to -0.12%, p=0.0002) ในการวิเคราะห์กลุ่มย่อยพบว่าการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองร่วมกับการนำผล ระดับน้ำตาลในเลือดที่วัดได้ไปปรับเปลี่ยนวิธีการดำเนินชีวิต เช่น การควบคุมอาหาร การออกกำลังกาย หรือ ปรับเปลี่ยนขนาด/ตัวยาที่ได้รับ สามารถลดระดับฮีโมโกลบินเอวันซีในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้อินซูลินได้ ดีกว่าการไม่ตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเอง (pooled mean difference -0.27%; 95% CI -0.41% to -0.14%, p<0.0001) ในทางตรงกันข้ามการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองแต่ไม่นำผลระดับน้ำตาลในเลือดที่วัดได้ไป ปรับเปลี่ยนวิธีการดำเนินชีวิตให้ผลไม่แตกต่างจากการไม่ตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเอง (pooled mean difference -0.12%; 95% CI -0.32% to 0.08%, p=0.25) การตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองอย่างเดียวมี ประสิทธิผลในการลดระดับฮีโมโกลบินเอวันซีในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้อินซูลินน้อยกว่าการตรวจระดับ น้ำตาลในเลือดด้วยตนเองร่วมกับการใช้เทคนิคอื่นร่วม (pooled mean difference 0.66%; 95% CI 0.20% to 1.12%, p=0.005) ผลการทบทวนเอกสารอย่างเป็นระบบและอภิวิเคราะห์ครั้งนี้ สรุปได้ว่าการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วย ตนเองร่วมกับการนำผลระดับน้ำตาลในเลือดที่วัดได้ไปปรับเปลี่ยนวิธีการดำเนินชีวิต เช่น การควบคุมอาหาร การ ออกกำลังกาย หรือปรับเปลี่ยนขนาด/ตัวยา มีประสิทธิผลในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด เมื่อเทียบกับการไม่ ตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเอง แต่มีประสิทธิผลน้อยกว่าการตรวจระดับน้ำตาลในเลือดด้วยตนเองร่วมกับ การใช้เทคนิคอื่นร่วมในผู้ป่วยเบาเหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่ใช้อินซูลิน

Mahidol University

Address: NAKHONPATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Naeti Suksomboon

Role: Thesis Advisors

Created: 2007

Modified: 2553-06-18

Issued: 2010-06-14

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

CallNumber: TH W277s 2007

eng

DegreeName: Master of Science

Level: Master's Degree

Descipline: Clinical Pharmacy

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4836139.pdf	986.79 KB	259	2024-09-11 19:31:53

ใช้เวลา

0.298379 วินาที