ตุ๊บเก่ง : ดนตรีพิธีกรรมงานศพบ้านป่าแดง จังหวัดเพชรบูรณ์

Tubkeng : music in funeral at Ban Pa-daeng Petchaboon province

Name: ประทีป นักปี่

ThaSH: ดนตรี -- แง่ศาสนา

ThaSH: ดนตรีไทย

ThaSH: ตุ๊บเก่ง

ThaSH: พิธีศพ -- ไทย -- เพชรบูรณ์

ThaSH: พิธีทางศาสนาและพิธีกรรม -- ไทย -- เพชรบูรณ์

Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาของดนตรีตุ๊บเก่ง เพื่อศึกษาลักษณะ ทางดนตรีของดนตรีตุ๊บเก่ง และเพื่อศึกษาสถานภาพและบทบาทของดนตรีตุ๊บเก่งในสังคมไทย การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาทางมานุษยวิทยาการดนตรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพโดยการรวบรวม ข้อมูลภาคสนามเป็นหลัก ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลจากการสัมภาษณ์และสังเกต รวมทั้งการศึกษาข้อมูลจากเอกสาร ที่เกี่ยวข้อง การวิจัยครั้งนี้ดำเนินงานตั้งแต่เดือน มิถุนายน 2542 ถึงเดือน พฤษภาคม 2543 แล้วจึงนำผลการ ศึกษาที่ได้มาเขียนพรรณนา วิเคราะห์ไว้ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผลการวิจัยพบว่า ดนตรีตุ๊บเก่งมีการบรรเลงขึ้นในหมู่บ้านป่าแดงไม่ต่ำกว่า 100 ปี โดยตั้งข้อสังเกตุ ว่าดนตรีตุ๊บเก่งได้รับอิทธิพลของการเปลี่ยนแปลงถ่ายเททางวัฒนธรรมของพื้นที่ในบริเวณใกล้เคียง เช่น จังหวัด พิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่มีดนตรีที่ใช้ในขบวนแห่ที่เป็นมงคลและงานศพซึ่งมี รูปแบบเดียวกัน ลักษณะทางดนตรีของตุ๊บเก่ง พบว่า ตุ๊บเก่งเป็นวงดนตรีที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีประเภทปี่ กลอง และฆ้อง เป็นวงดนตรีที่ใช้บรรเลงในพิธีกรรมงานศพ ซึ่งสันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธ พราหมณ์ และความเชื่อเรื่องผี ดนตรีตุ๊บเก่งเป็นเครื่องบอกกิจกรรมในพิธีกรรมด้วย เครื่องดนตรีตุ๊บเก่งจะสร้างขึ้นมาจาก ฝีมือของนักดนตรีตุ๊บเก่งที่ได้รับการถ่ายทอดและสั่งสมประสบการณ์มาจากบรรพบุรุษซึ่งจะมีลักษณะง่าย ๆ ไม่พิถีพิถัน รูปแบบทางดนตรี พบว่า ปี่แต้เป็นเครื่องดนตรีหลักที่ใช้บรรเลงทำนองเพลง และปี่แต้จะต้องบรรเลง ทำนองเพลงให้สัมพันธ์กับกระสวนจังหวะกลองเดินและกลองออก ส่วนกระสวนจังหวะของกลองเดินและกลอง ออกจะมีลักษณะเฉพาะของแต่ละเพลง ลักษณะของทำนองเพลง พบว่า เป็นเพลงที่มีลักษณะเรียบง่ายไม่ซับซ้อน เป็นเพลงท่อนเดียว บรรเลงซ้ำไปเรื่อย ๆ แต่ในแต่ละเที่ยวผู้เป่าจะคิดด้นทำนองออกไป ระดับเสียงที่ใช้เป็น บันไดเสียง เร ทุกเพลง ช่วงเสียงแคบและต่ำ ซึ่งพบว่าการใช้เสียงต่ำมักจะเป็นประเภทเพลงในพิธีกรรม สถานภาพและบทบาทของดนตรีตุ๊บเก่งบ้านป่าแดง พบว่า เป็นวงดนตรีที่รับใช้สังคมมาโดยตลอดถึง แม้ในปัจจุบันจะลดน้อยลงไปเพราะอิทธิพลของวัฒนธรรมดนตรีประเภทอื่นที่เข้ามาแทรกแซงบ้าง แต่ดนตรีตุ๊บ เก่งก็ยังคงเป็นสัญลักษณ์ของชาวบ้านป่าแดง ที่เวลามีงานศพดนตรีตุ๊บเก่งก็จะต้องถูกเรียกไปบรรเลงเสมอ

Abstract: The purpose of this research was to study on the history of Tubkeng music, its characteristics, roles and status in Thai society. This research was an ethnomusiciological description oin which a qualitative study was utilized by gathering the data by means of a major field approach. This included data from interviewing and observing as well as data from related literature. The research was conducted from June,1999 to May, 2000. The full results and analysis of this research are described in this thesis. The results of this study found that Tubkeng music had been played on Ban – Padang for 100 years. Tubkeng music has been exchanged and relayed in culture in the vicinity of Phitsanulok, Sukhothai, and Uttaradit provinces where people have the music used in the same ceremonies, funerals and auspicious events. In terms of musical features of Tubkeng, It was found that it is a music band consisting of the pee-taa, klongs, and gongs, and it is only played in funeral. It can be assumed that Tubkeng was influenced by Buddhism, Brahmanism and the beliefs in spirits. It is also indicated in the activities of rituals. Tubkeng musical instruments are developed by the craftsmanship of Tubkeng musicians themselves who were transferred and collected their experience from their ancestors. It has had simple ,not meticulous characteristics. In terms of musical features, it was found that Pee-Taa (oboe) is a major pieces using melody line and will be always be played with a harmonious rhythumic pattern. “Klongs-Durn” and “Klongs-oak” are characterristics of each song. In the characteristics of melody, it was found that they are simple, and not complicated. It is played continuously by using a single song. But in each time the musician may create a new melody. The sound level used is a D minor scale for every performance. Besides. The interval of sound is narrow and low. It was found out that the use of a low sound interval is usual in a performance in rituals. For the roles and status of Tubkeng music at Ban Pa-daeng, it was found that it has been a music band that always serves the community. Nowadays, though, it reduces its roles because of a certain type of musical influence that sometimes interferes with Tubkeng music. But it is still a symbol of Ban Pa-daeng villagers. And every time there is a funeral, Tubkeng music is almost always called for, for a performance

มหาวิทยาลัยมหิดล

Address: นครปฐม

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: วชิราภรณ์ วรรณดี

Role: ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์

Created: 2546

Modified: 2020-04-19

Issued: 2552-11-30

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740433162

CallNumber: วพ ป277ต 2546

tha

Spatial: เพชรบูรณ์

DegreeName: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: วัฒนธรรมศึกษา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหิดล

©copyrights มหาวิทยาลัยมหิดล

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4137631.pdf	5.37 MB	393	2025-02-15 13:44:54

ใช้เวลา

0.306822 วินาที