แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
ธวัชชัย ธรรมรักษ์. ยุทธศาสตร์การบริหารการปกครองแบบพิเศษเมือง ปริมณฑล ศึกษากรณีจังหวัดปทุมธานี. ปริญญาเอก(สาขารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, .
ยุทธศาสตร์การบริหารการปกครองแบบพิเศษเมือง ปริมณฑล ศึกษากรณีจังหวัดปทุมธานี
The New Model of the Local Administrative Management Strategy Bangkok Surrounding Provinces The case study of Pathumthani Province
Name: ธวัชชัย ธรรมรักษ์
keyword:
การปกครอง ปทุมธานี
Abstract:
จังหวัดปทุมธานีเป็นหนึ่งในหกจังหวัดปริมณฑลของกรุงเทพมหานครที่มีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยง และได้รับผลกระทบโดยตรงจากความเจริญในทุก ๆ ด้านของกรุงเทพมหานคร ทั้งในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม การศึกษา การสาธารณสุข การคมนาคม ฯลฯ เนื่องจากเป็นเมืองที่มีอาณาเขตติดต่อกับกรุงเทพมหานคร หรือพื้นที่ส่วนขยายของเมือง (Extended Urban Regions) และมีความหนาแน่นของประชากรคล้ายกัน (Urban sprawl) จนแยกความเจริญของพื้นที่ไม่ออก ลักษณะเด่นชัดที่สำคัญคือ ในตอนเช้าประชาชนของจังหวัดปทุมธานีเดินทางเข้ากรุงเทพฯ และกลับที่พักในตอนเย็น ทำให้การจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก เป็นเมืองหน้าด่านในการผ่านเข้าออกของกรุงเทพมหานครไปสู่จังหวัดอื่น ทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก นอกจากนั้นเป็นเมืองที่มีความสำคัญต่อกรุงเทพมหานคร เช่น เป็นแหล่งผลิตน้ำประปาของกรุงเทพฯ เป็นพื้นที่รองรับการผลิตทางอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ เป็นเมืองการศึกษา เป็นเมืองที่มีที่อยู่อาศัยราคาไม่สูงของคนกรุงเทพฯ ฯลฯ จากสภาพที่สำคัญดังกล่าว ทำให้จังหวัดปทุมธานีได้รับผลกระทบในปัญหา
ด้านต่าง ๆ จากกรุงเทพฯ เช่น ปัญหาการจราจรติดขัด ปัญหาที่อยู่อาศัย รวมทั้งโครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณูปโภค สาธารณูปการ การให้บริการทั้งด้านการศึกษา สาธารณสุข และการบริการภาครัฐด้านอื่น ๆ ที่ยังด้อยคุณภาพ หรือมีมาตรฐานไม่ทัดเทียมกับบริการของกรุงเทพมหานคร
ในด้านการบริหารการปกครองกรุงเทพฯ เป็นรูปแบบการปกครองส่วนกลาง และการปกครองส่วนท้องถิ่นแบบพิเศษ ส่วนจังหวัดปทุมธานีจัดรูปแบบการปกครองเป็นส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น ซึ่งมี อบจ. เทศบาล และ อบต. ในความแตกต่างของระบบการบริหารการปกครองดังกล่าวจึงเป็นประเด็นของการศึกษาว่า รูปแบบการบริหารการปกครองของจังหวัดปทุมธานีที่เป็นอยู่ในปัจจุบันสามารถบริหารงาน พัฒนาการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ของเมืองได้ทันต่อความเจริญที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและทันต่อความต้องการของประชาชนหรือไม่ ควรปรับปรุงพัฒนาอย่างไรเพื่อให้ประสิทธิภาพการบริหารการปกครองสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างแท้จริง ทันต่อภาวะการแข่งขันและการเปลี่ยนแปลงของโลก (Dynamic) ในสถานการณ์ปัจจุบัน
ยุทธศาสตร์การบริหารการปกครองแบบพิเศษเมืองปริมณฑล ศึกษากรณีจังหวัดปทุมธานี จึงเป็นการแสวงหารูปแบบการบริหารการปกครองหรือวิธีการที่จะใช้ในการบริหารการปกครองพื้นที่ที่มีความเจริญและมีความเกี่ยวข้องติดต่อกับกรุงเทพมหานคร เพื่อการพัฒนา การแก้ไขปัญหาของพื้นที่ดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพ ประสบความสำเร็จอย่างทันท่วงที สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างแท้จริง
จากการศึกษาวิจัย พบว่า ลักษณะทางกายภาพของจังหวัดปทุมธานีสามารถแบ่งเมืองออกเป็น 2 ลักษณะ คือ สภาพความเป็นเมืองที่มีความเจริญ และประชากรหนาแน่น (Urban) ซึ่งมีพื้นที่ติดต่อกับกรุงเทพฯ และเมืองทีมีความเป็นชนบท (Rural) ที่มีวิถีชีวิต และประกอบอาชีพด้านการเกษตร ปัญหาของเมืองทั้ง 2 ลักษณะ จึงมีความแตกต่างทั้งประเภทของปัญหา ความรุนแรง และความจำเป็นของปัญหา
ในพื้นที่ที่มีความเจริญติดต่อกับกรุงเทพฯ การบริหารการปกครองที่เป็นอยู่ ประชาชนไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที เนื่องจากติดขัดในประเด็นสำคัญทางด้านรูปแบบการปกครองและเงินงบประมาณ เพราะปัญหาของเมืองที่มีความเจริญต้องมองปัญหาในภาพใหญ่ที่มีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกันกับพื้นที่อื่น และใช้งบประมาณจำนวนมากเกินกำลังของท้องถิ่นเดียวจะทำได้ ปัจจุบันการแก้ไขปัญหายังติดอยู่กับพื้นที่ (Area Approach)
(2)
ขาดการบูรณาการกันอย่างแท้จริง ปัญหาความเดือดร้อน ความต้องการของประชาชนยังไม่สามารถแก้ไขโดยรูปแบบของการประชาคมอย่างแท้จริง รวมทั้งขาดการมีส่วนร่วมจากภาคประชาชนในทุก ๆ มิติ
ดังนั้น การทำงานเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวของจังหวัดปทุมธานี จึงควรแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ลักษณะ ลักษณะแรก คือ พื้นที่ชนบทที่มีจำนวนประชากรยังไม่หนาแน่น ประชาชนประกอบอาชีพทางการเกษตร สมควรคงรูปแบบการบริหารการปกครองในลักษณะเดิม โดย เน้นให้ผู้ว่า CEO เป็นผู้บริหารสูงสุด เพื่อบูรณาการการทำงานในพื้นที่ การใช้นโยบายแบบ ทวิลักษณ์ (Dual track) รวมทั้งพื้นที่ในจังหวัดใกล้เคียง ลักษณะที่ 2 พื้นที่ที่มีความเจริญ ประชาชนอยู่อย่างหนาแน่น หรือแออัด และมีความเกี่ยวข้องติดต่อกับกรุงเทพมหานคร สมควรส่งเสริมประสิทธิภาพทางการบริหารการปกครองเพื่อให้เกิดความเชื่อมโยงของการพัฒนาหรือ แก้ไขปัญหา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นปัญหาที่เป็นผลกระทบมาจากภายนอกจังหวัดปทุมธานี มิใช่ ปัญหาที่เกิดจากคนหรือในพื้นที่จังหวัดปทุมธานีเอง จึงสมควรให้ราชการส่วนกลางได้เข้าไป ช่วยในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยกำหนดพื้นที่สำคัญของปริมณฑลรอบกรุงเทพฯ (Greater Bangkok Region) และคณะกรรมการบริหารพื้นที่สำคัญของปริมณฑลรอบกรุงเทพฯ (Greater Bangkok Region Board) ซึ่งมีนายกรัฐมนตรีหรือรองนายกรัฐมนตรีที่ได้รับมอบหมายเป็นประธานคณะกรรมการ เพื่อบูรณาการการแก้ไขปัญหาให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชนในภาพใหญ่ รวมทั้งบูรณาการบุคลากร งบประมาณ เครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์ของหน่วยงานต่าง ๆ ที่มีอยู่ในปัจจุบัน เพื่อมุ่งแก้ปัญหาที่เป็นปัญหาสำคัญของเมืองอย่างฉับพลัน ให้ตรงต่อความต้องการของประชาชน รวมทั้งเป็นช่องทางให้การบริหารราชการส่วนกลางได้สามารถเข้าไปช่วยเหลือในการพัฒนาหรือแก้ไขปัญหาความต้องการของประชาชนได้ทัน ท่วงที ทำให้สังคมส่วนรวมเป็น สังคมที่มีความสุขอย่างยั่งยืน (Green and Happiness Society) มีการบริหารงานแบบบูรณาการกันอย่างแท้จริง ซึ่งจะส่งผลดีต่อประเทศโดยรวม และ เพิ่มศักยภาพของประเทศไทยในเวทีโลกได้อย่างมีเกียรติ มีศักดิ์ศรีสมภาคภูมิ
Pathumthani is one of the six Bangkok surrounding provinces closely linked and directly affected by every aspect of Bangkok prosperity including politics, economics, social issues, education, public health, transportation, etc. The province is physically adjacent to Bangkok and is considered an extended urban region. With similar urban sprawl, it is hard to distinguish the prosperity line between Pathumthani and Bangkok. One noticeable characteristic of the province is in the morning Pathumthani locals commute from Pathumthani to Bangkok and vice versa in the evening resulting in heavy traffic. The province is also Bangkoks gateway to the North, the Northeast and the East. The province makes considerable contribution to Bangkok: it is Bangkoks water supply source; this extended urban region is used in the industrial and commercial manufacture; it is an education province and offers
reasonable housing prices to Bangkokians, etc. And due to such contribution, Pathumthani is greatly affected by Bangkok problems such as traffic, housing, public utility infrastructure and public assistance. The educational, public health and public services are below standard or relatively lower than Bangkoks.
In terms of administrative management, Bangkok is divided into central and special administrations while Pathumthani is divided into central, regional and local administrations, the latter managed by the Provincial Administration Organization, the Municipality and the Tambon Administration Organization. Taking into account the difference of the two cities regarding administrative management, this study aims to examine whether Pathumthanis current model of administrative management enables efficient administration and evolves the province problem solving which keeps pace with rapid changes and peoples needs. The paper also recommends how to improve the efficiency of the administrative management so that the public services can truly respond to the peoples needs and keep pace with current challenges of world competitiveness and dynamics.
The aim of the thesis The Local (Special) Administrative Management Strategy for Greater Bangkok Region: the Case Study of Pathumthani Province is to seek a new administrative management model or approach to administer developed area closely connected with Bangkok in order to find the most effective and successful problem solving of such area in a timely manner which can truly respond to the peoples needs.
The research found that Pathumathani can be physically categorized into 2 subgroups: developed and densely populated urban area adjacent to Bangkok and rural area where people lifestyle and occupations are agriculture-based. Therefore, problems occurred in the 2 areas are completely different in terms of types, severity and the urgency of the issues.
In the area adjacent to Bangkok, the current administration cant immediately respond to peoples problems. Major obstacles lie in the administrative pattern and limited budget. Looking at developed citys issues, one must look at the
(5)
overall picture that is interconnected with other areas and the budget needed exceeds that of local administration alone. At present, the problem solving is area-based and lacks true integration. People concerns and needs are not tackled by the real model of community-based consensus and the problem solving lacks public participation in all dimensions.
As a result, to tackle such problems, the paper suggested that Pathumthani province divide the province area into 2 subgroups. Group one is rural area where the population are less dense and the majority of the people work in agriculture. The administrative management may remain the same with the governor as Chief Executive Officer enabling the area-based integration and the effective dual track policy. This can apply to other area in the nearby provinces as well. The second group refers to the densely populated area which has closer connections with Bangkok. The effective administrative management should be fostered to create holistic development and integrative problem solving. The problems dealt are external impacts and are not caused by Pathumthani people or province themselves. Consequently, central administration agencies are encouraged to take part in the development and the problem alleviation. Major zones of Greater Bangkok Region should be identified and Greater Bangkok Region Board should be set up and chaired by the Prime Minister or a Deputy Prime Minister acting as the chairman of the Board overseeing the integrative problem solving to be in line with peoples needs in the big picture. Personnel, budget, tools and equipments of the existing agencies should be integrated to immediately ease major problems of the city responding to what people require. The scheme will allow central administration agencies to become more involved in the province development or problem alleviation in a timely manner creating green and happiness society. The truly integrative administrative management shall have positive impact on Thailand in general and increase Thai capacities to stand tall with pride and honor in the international level
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
Email:
srinakorn_pan@dusit.ac.th
Email:
srinakorn_pan@dusit.ac.th
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Name: ปรางทิพย์ ยุวานนท์
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Modified:
2553-08-06
Issued:
2553-08-06
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
CallNumber:
ดพ JS78 ธ395 ย6 2549
tha
DegreeName: รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
Level: ปริญญาเอก
Descipline: สาขารัฐประศาสนศาสตร์
Grantor: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
©copyrights มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.086796 วินาที
ธวัชชัย ธรรมรักษ์
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| ยุทธศาสตร์การบริหารการปกครองแบบพิเศษเมือง ปริมณฑล ศึกษากรณีจังหวัดปทุมธานี
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ธวัชชัย ธรรมรักษ์ | สมบูรณ์ สุขสำราญ ราชบัณฑิต ปรางทิพย์ ยุวานนท์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| ทัศนะของพระเทพวิสุทธิเมธี (ปัญญานันทภิกขุ) เกี่ยวกับชนชั้นผู้ปกครองในระบบการเมืองไทย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ธวัชชัย ธรรมรักษ์ | วิทยา สุจริตธนารักษ์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
สมบูรณ์ สุขสำราญ ราชบัณฑิต
| Title | Creator | Type and Date Create |
|---|---|---|
| ต้นแบบการบริหารรัฐกิจยุคใหม่ : ศึกษาการพัฒนาระบบการทะเบียนอิเล็กทรอนิกส์แห่งชาติของประเทศไทย (NERS)
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สมบูรณ์ สุขสำราญ ราชบัณฑิต;ทศพร ศิริสัมพันธ์ | สุรชัย ศรีสารคาม | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| ยุทธศาสตร์การจัดการความปลอดภัยทางถนนของไทย : ศึกษากรณีการบังคับใช้กฎหมายในการตรวจจับผู้ขับขี่ที่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สมบูรณ์ สุขสำราญ ราชบัณฑิต | สงคราม เสงี่ยมพักตร์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| ยุทธศาสตร์การบริหารการปกครองแบบพิเศษเมือง ปริมณฑล ศึกษากรณีจังหวัดปทุมธานี
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สมบูรณ์ สุขสำราญ ราชบัณฑิต;ปรางทิพย์ ยุวานนท์ | ธวัชชัย ธรรมรักษ์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
ปรางทิพย์ ยุวานนท์