แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
อุตมะ แสงอรุณ. เศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. ปริญญาโท(การวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2547.
เศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
The Economic Culture of Ta-oi Ethnic Group in Ta-oi District Salavane Province, Lao People' s Democratic Republic
Name: อุตมะ แสงอรุณ
Address:
บ้านหลัก 4 เมืองปากเซ แขวงจำปาสัก ประชาธิปไตยประชาชนลาว
keyword:
เศรษฐกิจวัฒนธรรม
Classification :.DDC: 306.3
;
ลาว
Abstract:
การวิจัยเรื่องเศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ยในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อจะศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเศรษฐกิจในด้านวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย โดยเน้นการศึกษาข้อมูลในเชิงประจักษ์ที่เกี่ยวกับการดำรงชีวิตของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้ดิน การใช้ป่าไม้ การใช้น้ำ การเพาะปลูก การเลี้ยงสัตว์ หัตถกรรม การเมืองการปกครอง และการศึกษา เพื่อเป็นการอนุรักษ์เศรษฐกิจวัฒนธรรมดังเดิมเหล่านี้ไว้ให้คงอยู่ในสังคมตลอดไป
ระเบียบวิธีวิจัยในการศึกษา เรื่อง เศรษฐกิจวัฒนธรรม ใช้วิธีการวิจัยภาคสนามเป็นหลักและใช้การศึกษาเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์ชาวบ้านในแถบเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน ซึ่งการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้ทฤษฎีทางด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรมพื้นบ้าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ชาวบ้านที่เป็นชนเผ่าตะโอ้ย และชนเผ่าข้างเคียงในเมืองตะโอ้ย โดยเลือกสุ่มตัวอย่างจาก 3 หมู่บ้านในละแวกเมืองตะโอ้ยเป็นผู้ให้ข้อมูล (Key Informants) จำนวน 86 คน การรวบรวมข้อมูลกระทำโดยผู้วิจัยที่เข้าไปอาศัยอยู่ในพื้นที่เป็นเวลา 3 เดือน ผลการศึกษา พบว่า
บริบทชุมชน สิ่งแวดล้อม สภาพภูมิศาสตร์และลักษณะทางสังคมของชุมชนเมืองตะโอ้ย มีลักษณะเป็นชุมชนที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้สามารถทำการเพาะปลูกได้ตลอดทั้งปี ชาวบ้านมีความสามัคคีและให้ความร่วมมือป้องกันศัตรูจากภายนอก จึงเป็นสิ่งที่คนในชนเผ่าจะต้องร่วมมือกันและช่วยกันดูแลระมัดระวังในเรื่องนี้ โดยป้องกันไม่ให้มียาเสพติดเข้ามาในชุมชนของตน วิถีชีวิตของชนเผ่าตะโอ้ยเป็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายมีความสัมพันธ์กันฉันท์พี่น้อง คนในหมู่บ้าน ทุกคนรู้จักกันหมดทั้งหมู่บ้าน เป็นความสัมพันธ์ในระบบเครือญาติที่แนบแน่นอบอุ่น ถึงแม้ว่าการแต่งกายจะเป็นแบบสังคมล้าหลัง แต่ไม่ได้หมายความว่าชนเผ่าตะโอ้ยจะไม่สามารถเข้ากับสังคมได้จะเห็นได้จากเวลาที่เป็นงานของราชการ หรือเวลาที่เข้าตัวเมืองหญิงสาวก็จะนิยมนุ่งผ้าถุงทอด้วยไหมใส่เสื้อผ้าที่ทันสมัยเหมือนกับหญิงสาวลาวโดยทั่วไปในประเทศ
ภาษาของชนเผ่าตะโอ้ย มีบางคำที่เห็นว่ามีความคล้ายคลึงกับภาษาส่วย (กูย) ที่อยู่ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอยู่มาก นอกจากนี้ยังมีส่วนคล้ายคลึงกับภาษาส่วนในกัมพูชาและไทยอยู่อีกด้วย พวกเขาก็พยายามหัดพูดภาษาลาว เพื่อใช้มานุษยวิทยาสื่อสารกับคนในสังคมภายนอก เพื่อให้สามารถดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
วิถีชีวิต วัฒนธรรม ความเชื่อ ประเพณีและพิธีกรรมที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับชนเผ่า ตะโอ้ยซึ่งจะแตกต่างไปจากชนเผ่าอื่น ๆ ในลาว ทั้งนี้เพราะสิ่งที่ชนเผ่าตะโอ้ยได้รับการถ่ายทอดและสืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ พวกเขาก็ไม่ได้ละทิ้งการปฏิบัติสืบทอดกันมาอย่างเคร่งครัดทำให้ชนเผ่าตะโอ้ยนั้นปฏิบัติตนอยู่ในจารีตประเพณีตามที่บรรพบุรุษได้สั่งสอนรวมไปถึงวัฒนธรรม ความเชื่อ ประเพณีและพิธีกรรมต่าง ๆ ก็ยังคงปฏิบัติสืบทอดกันมาอย่างเคร่งครัดจึงทำให้ชนเผ่าตะโอ้ยเป็นชนเผ่าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตนเอง
ชนเผ่ายังมีรายได้จากการเกษตรกรรมเป็นหลัก และจะทำการเกษตรที่ยังชีพทำให้มีรายได้ต่อครัวเรือนน้อย ถ้าชนเผ่าตะโอ้ยรักษาวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมไว้ มีการช่วยเหลือกัน ก็จะทำให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ต่อไปได้ แต่มีการอพยพแรงงานออกไปหารายได้ในต่างแขวง ซึ่งแหล่งรับแรงงานส่วนใหญ่จะอยู่ตามตัวเมืองหรือแขวงต่าง ๆ
ข้อเสนอแนะในการพัฒนาประเทศชาติ จากการศึกษาวิจัยเรื่อง เศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย จากการศึกษาพบว่า พรรคและรัฐบาลควรจะเร่งให้ชนเผ่าตะโอ้ยพัฒนาในด้านต่าง ๆ ดังนี้ ในด้านการศึกษา ให้ชนเผ่าได้รับการศึกษาในขั้นพื้นฐานตามที่กฎหมายกำหนดไว้ ในด้านการประกอบอาชีพ พรรคและรัฐบาลควรจะให้การสนับสนุน ช่วยเหลือและ ดูแลในเรื่องของปัจจัยการผลิต ให้ประชาชนที่เป็นชาวชนเผ่าได้รับการช่วยเหลือและสนับสนุนให้เท่าเทียมกันในสังคม และควรมีเจ้าหน้าที่ที่มีความรู้ทางด้านการทำการเกษตรไปคอยให้คำแนะนำในการประกอบอาชีพของชาวชนเผ่าตะโอ้ย ในด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรม ชนเผ่าตะโอ้ยเป็นชนเผ่าที่มีวัฒนธรรมอันเก่าแก่และเป็นที่น่าสนใจ การที่ชาวชนเผ่าตะโอ้ยสามารถอนุรักษ์วัฒนธรรมเหล่านี้ไว้ให้คงอยู่ต่อไปได้จะเป็นสิ่งที่ดี และควรมีการสนับสนุนให้มีการอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิมของชนเผ่านี้ไว้ในด้านเศรษฐกิจ ชนเผ่าตะโอ้ยมีเศรษฐกิจที่ต้องพึ่งพิงธรรมชาติอยู่ตลอดเวลา แต่ถ้าธรรมชาติเปลี่ยนแปลงไป ชนเผ่านี้จะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงนี้ พรรคและรัฐบาลจึงควรมีมาตรการในเพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ เหล่านี้
ข้อเสนอแนะในการทำวิจัยครั้งต่อไป ควรมีการศึกษาถึงแนวทางในการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ ควบคู่ไปกับการอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิมไว้ และควรมีการศึกษาถึงปัจจัยด้านบวกและปัจจัยด้านลบของพรรคและรัฐบาลที่มีต่อการให้การช่วยเหลือและพัฒนาประชาชนที่เป็นชาวชนเผ่า
Abstract:
This research aims to study economic relationship in Ta-oi ,s as pects of culture. It is an
Empirical study which is directly focuded on way of life among ta-oi tribe living in ta-oi District, Salavan Province, Lao People, s Democratic Republic. Way of life of those people has long been involved with soil, forest, irrigation, agriculture, cattle, handicraft, politics and education in order to reserve their original economic culture for a long last in society.
Field research was the main research methodology together with qualitative study by interviewing ta-oi tribemen in area of Ta-oi District, Salavan Province. Collected data was then analysed by theory of local economic system and culture. 86 sample population were selected from 3 villages where Ta-oi tribemen and nearby ethnic groups had been living, while reseacher had also stayed in those villages for 3 months.
Research results were found that Ta-oi,s context of community, environment, geographic condition and society was considered as an abundant community. Villagers have successfully produced their agriculture throughout the year. Social condition has then been in rapport and surveillance to prevent any outside enermies. Thus, collaborate cooperation among villagers has finally occurred in order to block any drugs. Way of life of Ta-oi is realized as a simple way or kinship relation because all villagers have closely known one anothers. Although Ta-oi,s traditional costumes are old-fashioned, when those people visit any cities, they particularly women would also dress silk costumes like other lao women in the country.
Ta-oi people have their own language which some words resemble to Suay (Kui) language spoken in Laos, Cambodia and Thailand. Also, they have tried to speak Lao Ianguage in order to communicate with outsiders.
Ta-oi,s way of life, culture, belief and ritual are found differently from other ethnic groups in Laos because they have been continuously socialized from their ancestor. They have still had everyday lives according to their ancestor,s morality, they are thus considered that they have had their own special indentification.
Agricultural products have still been the main income of Ta-oi villagers, though in average those incomes are low. If Ta-oi people can tighlty retain their traditional culture, they will finally exist their ways. However, there have been Ta-oi labourers migrating to work in other cities or provinces to gain their incomes.
Suggestion of this research is revealed that the Party and the Government should accelerate development of Ta-oi ethnic group as the following aspects: Education aspect, Ta-oi people should be provided a basic education according to implemented law; career aspect, the Party and the Government should support and subsidy any productive factors equally, and there should also be agricultural specialists for those villagers; cultural conservation aspect, there should bae a policy to conserve Ta-oi culture which is considered as an interesting and traditional culture; economic aspect, because of economic condition depending on nature, the Party and the Government should implement their strategy to tackle any changing condition of nature.
Recommendation for the next research is that there should be a research studying economic development as a dual track with culture conservation, and a research studying positive and negative factors of the Party and the Government targeting to assist and develop ethnic groups.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
Address:
สุรินทร์
Name: อัจฉรา ภาณุรัตน์
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Name: เครือจิต ศรีบุญนาค
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Created:
2547
Issued:
2548-09-07
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
ISBN:
974-448-367-9
CallNumber:
306.3 อ244ศ
tha
DegreeName: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Level: ปริญญาโท
Descipline: การวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น
Grantor: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.046235 วินาที
อุตมะ แสงอรุณ
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| เศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ อุตมะ แสงอรุณ | อัจฉรา ภาณุรัตน์ เครือจิต ศรีบุญนาค | วิทยานิพนธ์/Thesis |
อัจฉรา ภาณุรัตน์
เครือจิต ศรีบุญนาค
| Title | Creator | Type and Date Create |
|---|---|---|
| เศรษฐกิจวัฒนธรรมของชนเผ่าตะโอ้ย ในเมืองตะโอ้ย แขวงสาละวัน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ อัจฉรา ภาณุรัตน์;เครือจิต ศรีบุญนาค | อุตมะ แสงอรุณ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| วัฒนธรรมการแต่งกายของกลุ่มชาติพันธุ์กูยในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ บุญยัง หมั่นดี;เครือจิต ศรีบุญนาค;สารภี วรรณตรง | บุญเลี้ยง ฉิมมาลี | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| ลิเกเขมร
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ บุญยัง หมั่นดี;เครือจิต ศรีบุญนาค | ชรัตพร เสริมทรัพย์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| สัญลักษณ์ในพิธีกรรมงานบวชของกลุ่มชาติพันธุ์ไทย-เขมร : กรณีศึกษา ตำบลเมืองที อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ สารภี วรรณตรง;เครือจิต ศรีบุญนาค | พิพัฒน์ วิถี | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| ตุ้มโมง : ดนตรีในพิธีกรรมของกลุ่มชาวไทย-เขมร จังหวัดสุรินทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ สารภี วรรณตรง;เครือจิต ศรีบุญนาค;พรรณราย คำโสภา | ศนิท บาศรี | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| อัตลักษณ์และการคงอยู่ของกลุ่มชาติพันธุ์ในอาณาบริเวณพนมดงรัก
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ สุวิทย์ ธีรศาศวัต;ไพฑูรย์ มีกุศล;เครือจิต ศรีบุญนาค | ดำเกิง โถทอง | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| การวิเคราะห์หลักธรรมในเนมิราชชาดก
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ เครือจิต ศรีบุญนาค;คนึงนิตย์ ไสยโสภณ | พระภิกษุมีชัย สมพรไพลิน | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| คุณค่าและความเชื่อตำนานนาคที่มีอิทธิพลต่อวิถีประชากลุ่มชนลุ่มแม่น้ำโขงในเขตวัฒนธรรมศรีโคตรบูร
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ เครือจิต ศรีบุญนาค;ภูมิจิต เรืองเดช;กชนิภา อุดมทวี | คนึงนิตย์ ไสยโสภณ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| เจรียญซันตู๊จ : การละเล่นพื้นบ้านของกลุ่มชาติพันธุ์ไทยเขมรสุรินทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ เครือจิต ศรีบุญนาค;สารภี วรรณตรง;คนึงนิตย์ ไสยโสภณ | อาทิตย์รัฐ สามพิมพ์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| การสืบทอดภูมิปัญญานิเวศวิทยาวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ผู้ไทในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำแม่โขง
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ สุจริต เพียรชอบ;ไพฑูรย์ มีกุศล;เครือจิต ศรีบุญนาค | เอมอร แสนภูวา | วิทยานิพนธ์/Thesis |
| มุขปาฐะผญาในฮีตคองเพื่อความสุขมวลรวมเขตวัฒนธรรมศรีโคตรบูร
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ โอภาส รัตนบุรี;อัจฉรา ภาณุรัตน์;เครือจิต ศรีบุญนาค | ดลธร พลรักษ์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |